Η μετανάστευση
Αρχές της δεκαετίας του 1950, με ανοιχτές ακόμα τις πληγές του πολέμου, οι Έλληνες προσπαθώντας να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τη φτώχεια, καταφεύγουν στη μετανάστευση. Νέοι, φοβισμένοι και γενναίοι ταυτόχρονα, συνωστίζονται στα καράβια που οδηγούν στην ξενιτιά. Με δάκρυα στα μάτια αλλά και την ελπίδα στο πίσω μέρος του μυαλού, αφήνουν πίσω συγγενείς, φίλους, πατρίδα και ξεκινούν το ταξίδι προς τη γη της επαγγελίας.
Ο Απόστολος της Λαμίας
Αρχές τις δεκαετίας του 1960, ο Απόστολος Χαραλαμπής, Λαμιώτης, εγκαταλείπει την πόλη μας για να αναζητήσει την τύχη του στην Αυστραλία. Τα πρώτα χρόνια της μετανάστευσης,δύσκολα, σκληρά. Ένας αδιάκοπος αγώνας επιβίωσης αλλά και επιβεβαίωσης από τους ντόπιους. Ο “παράδεισος” περνούσε από την κόλαση. Κάτω από δύσκολες συνθήκες, αλλά με πολύ δουλειά και ακόμα περισσότερη αξιοπρέπεια, μερικά χρόνια αργότερα, οι πρώτοι καρποί του κόπου έρχονται. Ο Απόστολος ο Λαμιώτης, ανοίγει το δικό του μαγαζί. Και το όνομα αυτού….LAMIA!
Η Lamia του Απόστολου αρχίζει να γράφει ιστορία το 1965, στο Μάρικβιλ, προάστιο του Σίδνεϊ. Μια “ελληνική” γειτονιά στην άλλη άκρη του πλανήτη. Και παραμένει εκεί μέχρι σήμερα, προσφέροντας σε Έλληνες και Αυστραλούς κάθε γεύση που μυρίζει Ελλάδα!
Ελιές, λάδι, ρύζι, αλλαντικά, σπανακόπιτες και τυρόπιτες, τζατζίκι και ταραμοσαλάτες. Μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού. Μουσακάς και ελληνική σαλάτα. Μπορεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια να ανακαλύψαμε τα noodls, την κινόα, και τα γκότζι μπέρι, στο Μάρικβιλ όμως, η φέτα, τα γεμιστά και ο χαλβάς ο σουσαμένιος παραμένουν σταθερή αξία.
Ομογενείς και Αυστραλοί, “ψηφίζουν” καθημερινά Lamia. Μια Lamia…να γλείφεις και τα δάχτυλα σου.
Υ.Γ. Ευχαριστούμε την Χριστίνα για τις πληροφορίες και το φωτογραφικό υλικό από τη Lamia…της Αυστραλίας
Οι επιχειρήσεις χρειάζονται 4 διαφορετικούς τύπους ανθρώπων: α) τον άνθρωπο της σκέψης, β) τον άνθρωπο της δράσης, γ) τον κοινωνικό άνθρωπο και δ) τον άνθρωπο της πρώτης γραμμής.
Πληροφορούμαι ότι οι μεγάλες εταιρείες τροφίμων σχεδιάζουν το κρεμμύδι χωρίς δάκρυα.
Πιστεύω ότι μπορούν να το κάνουν.
Άλλωστε μας έχουν ήδη δώσει το ψωμί χωρίς γεύση.
Αν το Α είναι η επιτυχία, τότε ο μαθηματικός τύπος είναι Α=Χ+Υ+Ζ, όπου Χ ίσον δουλειά, Υ ίσον παιχνίδι και Ζ ίσον να κρατάς το στόμα σου κλειστό.
Στην ιστορία κάθε επιτυχίας, θα βρεις κάποιον που πήρε μια θαρραλέα απόφαση.
Ευτυχώς υπάρχουν και άνθρωποι που μας διαφημίζουν ακόμη και εκτός χώρας.εδώ είμαστε ακριβώς το αντίθετο.δε χάνουμε ευκαιρία να δυσφημίσουμε τον τόπο μας άρα και τον εαυτούλη μας…Μπράβο στον κύριο Απόστολο!
Κυρ Θοδωρα,ο τρόπος που σκέπτεσαι,παραπέμπει στην εποχή του Κολοκοτρωνη.Για πάτησε στο Google,οι πιο άσχημες πόλεις της Ελλαδας,όπου σε ψηφοφορίες που γίνονται κατα καιρούς,σε όλες Μα όλες φιγουράρουμε μονίμως στις πρώτες θέσεις.Τυχαιο???Οι λοιπόν οι υπόλοιποι Έλληνες είναι τυφλοί η…..το μεγαλύτερο ταξίδι που έχεις κάνει ,είναι μέχρι τα Αλεποσπιτα.