Με τιμή και βαθιά συγκίνηση πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το καθιερωμένο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Κυπρίων Αγνοουμένων και Πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.
Η τελετή αποτέλεσε μια ελάχιστη έκφραση ευγνωμοσύνης και σεβασμού προς τους ήρωες που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Κύπρου, καθώς και προς τις οικογένειες των αγνοουμένων, οι οποίες συνεχίζουν να διατηρούν άσβεστη τη μνήμη των αγαπημένων τους.
Το παρών στην επιμνημόσυνη τελετή έδωσαν ο Εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ.κ Συμεών, Πρωτοπρεσβύτερος και Γενικός Αρχιερατικός επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδας π. Νεόφυτος, ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας της Αθήνας Σταύρος Αυγουστίδης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαμιέων Σεραφείμ Πρέντζας εκπροσωπώντας τον Δήμαρχο Λαμιέων Πανουργιά Παπαϊωάννου, εκπρόσωποι της πολιτικής αυτοδιοικητικής και στρατιωτικής ηγεσίας καθώς και εκπρόσωποι Φορέων και Συλλόγων.
Ακολούθησαν οι χαιρετισμοί από τον Πρωτοπρεσβύτερο και Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπό της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδας π.Νεόφυτο, από τον Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας της Αθήνας Σταύρο Αυγουστίδη από την Πρόεδρο του Συλλόγου Κυπρίων Φθιώτιδας Φωκίδας και Ευρυτανίας Άντρυ Σωκράτους και από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαμιέων Σεραφείμ Πρέντζα.
Στον χαιρετισμό του ο κ. Σεραφείμ Πρέντζας τόνισε:
«…Με αισθήματα βαθιάς συγκίνησης και σεβασμού συγκεντρωθήκαμε σήμερα για να τιμήσουμε τη μνήμη των ηρώων που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την ελευθερία και την αξιοπρέπεια της Κύπρου κατά την τουρκική εισβολή του 1974.
Η 20ή Ιουλίου αποτελεί μία από τις πιο οδυνηρές ημερομηνίες της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού. Την ημέρα εκείνη, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την ονομασία «Αττίλας» παραβίασε κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, αφήνοντας πίσω της νεκρούς, αγνοούμενους, χιλιάδες πρόσφυγες και μια πατρίδα που εξακολουθεί να βιώνει τις συνέπειες της κατοχής. Τον Αύγουστο του 1974 ακολούθησε η δεύτερη φάση επιχειρήσεων με αποτέλεσμα την κατάληψη του 37% του εδάφους της κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι Τραγικές συνέπειες της εισβολής : εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, πολλοί στρατιώτες αγνοούνται μέχρι και σήμερα , το νησί παραμένει διαιρεμένο.
52 χρόνια μετά η επέτειος του 1974 αποτελεί υπενθύμιση της αξίας της Ειρήνης με τους πεσόντες να τιμώνται ως άνθρωποι που υπερασπίστηκαν την πατρίδα τους σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή. Μαχόμενοι για τα ιδανικά και τις αξίες της ελευθερίας, πολέμησαν με αυταπάρνηση, γράφοντας σελίδες ηρωισμού που παραμένουν ανεξίτηλες στη συλλογική μας μνήμη.
Ο αγώνας τους δεν ανήκει μόνο στην ιστορία. Αποτελεί διαρκή υπενθύμιση του χρέους μας να διαφυλάσσουμε τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης. Η μνήμη τους μας καλεί να μην ξεχάσουμε ποτέ τα γεγονότα εκείνου του τραγικού καλοκαιριού και να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στη βάση του διεθνούς δικαίου και των σχετικών αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.
Ως Έλληνες δεν λησμονούμε,
Δεν λησμονούμε την θυσία των ηρώων,
Δεν λησμονούμε τους αγνοημένους ,
Δεν λησμονούμε τους Πρόσφυγες,
Δεν λησμονούμε την Κύπρο,
Ως Δήμος, θεωρούμε καθήκον μας να διατηρούμε ζωντανή την ιστορική μνήμη, ο σεβασμός στις θυσίες των προγόνων μας και η προσήλωση στις πανανθρώπινες αξίες αποτελούν τα θεμέλια ενός καλύτερου μέλλοντος.
Ας είναι η σημερινή ημέρα όχι μόνο ημέρα μνήμης, αλλά και ημέρα ενότητας.
Ας μεταδώσουμε στις νεότερες γενιές την ιστορική αλήθεια, τον σεβασμό προς όσους θυσιάστηκαν και την πίστη ότι οι αξίες της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας παραμένουν αδιαπραγμάτευτες.
Ας είναι η θυσία τους αιώνιος φάρος ενότητας, ευθύνης και εθνικής αξιοπρέπειας.
Αιωνία η μνήμη των πεσόντων ηρώων….»
ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Πλατεία Πάρκου , τήρηση ενός λεπτού σιγής και ανάκρουση εθνικού ύμνου από την Δημοτική φιλαρμονική του Δήμου Λαμιέων.
Υπάρχουν ακόμη Έλληνες που μιλανε για χουντα,που παρεδωσε,κυριολεκτώ,παρεδωσε τη μισή Κύπρο στους Ούννους….Που αφησε την Ελληνική δύναμη της Κύπρού,στη μοίρα της,που ανωτατοι αξιωματικοί,εγκαταλειψανε,ολως τυχαίως,τις θέσεις λιγες ωρες πριν την εισβολή και τη τιμή των όπλων μας,τη διεσωσαν αξιωματικοί και οπλίτες,Ελλαδιτες και Ελληνοκύπριοι,που ακομα ψαχνουμε τα οστά ηρώων μας,που ακομα η Κυπρος δε μιλά,ντρεπεται,για τις χιλιάδες των βιασμών απο τα κτηνη της Ανατολής,που η κυβερνηση Καραμανλή,δεν εστησε στον τοιχο της εκτελεσης,τους υπαίτιους της εθνικης καταστροφής,και μετα απο λιγα χρονια,παίζανε….ταβλι στις διακοπές τους…