“Καλύτερα στον Παναθηναϊκό με Βαρδινογιάννη”!

Το SDNA άνοιξε τον φάκελο «ακαδημίες» και ο Νίκος Κόβης εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν όταν ήταν εκείνος υπεύθυνος, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο μεγαλύτερο ταλέντο που έχει περάσει από εκείνον αλλά και στον ιδανικό τρόπο που πρέπει οι γονείς να αντιμετωπίζουν τους νεαρούς ποδοσφαιριστές.

Ποια ήταν η πορεία σας μέχρι και το 2012 όταν και αποχωρήσατε από τον Παναθηναϊκό;

«Είμαι από την Κωνσταντινούπολη και ήρθα το 1978, έπαιξα στον Παναθηναϊκό και στον ΟΦΗ. Μετά σαν προπονητής πέρασα και από την Α’ και από την Β’ Εθνική. Μετά πριν το 2010 είχα πάει στον Παναθηναϊκό σαν σκάουτερ, μετά στην ακαδημία για πέντε χρόνια και μετά πάλι σαν σκάουτερ. Μετά σταμάτησα και πλέον έχω βγει στην σύνταξη».

Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχημένης πορείας των «πράσινων» ακαδημιών ως το 2012 όταν και θεωρούνταν οι κορυφαίες στην Ελλάδα;

«Ήταν μία εποχή επί Βαρδινογιάννη που ήταν πάρα πολύ καλές οι συνθήκες επειδή μπορούσαμε να φέρουμε και από την επαρχεία παίκτες, είχαμε την δυνατότητα να τους φιλοξενήσουμε επειδή ήμασταν καλύτερα οργανωμένοι. Πιστεύω ότι και τώρα τα παιδιά κάνουν πολύ καλή δουλειά αλλά ίσως να μην υπάρχουν και οι οικονομικές δυνατότητες που είχαμε εμείς. Πλέον, έχουν δυναμώσει πολύ και οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ, του Ολυμπιακού.

Η ακαδημία του Παναθηναϊκού έβγαζε πάντα καλά ταλέντα από την εποχή του Γκούμα και του Καραγκνούνη πριν 20-25 χρόνια. Τα τελευταία παιδιά που βγήκανε ήταν ο Καπίνο, ο Μαυρίας, ο Λαγός, ο Χουχούμης και ο Τριανταφυλλόπουλος που παίξανε ως και την πρώτη ομάδα αλλά μου φαίνεται πως τώρα ο Παναθηναϊκός άλλαξε στόχους και επενδύει σε ξένους πιο φθηνούς παίκτες. Σίγουρα υπάρχουν ταλέντα ακόμα αλλά, αυτή είναι η τακτική της ομάδας».

Ποιο ήταν το κλειδί για να βγάζει ο Παναθηναϊκός τόσα πολλά ταλέντα;

«Το πιο βασικό από όλα ήταν ότι όλοι στις ακαδημίες ήταν πολύ καλά ενημερωμένοι για το τι γινόταν σε όλη την Ελλάδα και που υπήρχαν παίκτες. Υπήρχε τότε η δυνατότητα να φέρνουμε πολλά παιδιά και να τα δοκιμάζουμε. Σήμερα μπορεί να γίνεται πολύ καλή δουλειά αλλά να μην υπάρχει η οικονομική δυνατότητα. Άλλαξε όμως και η τακτική η πρώτη ομάδα. Τότε υπήρχε πολύ καλή πληροφόρηση. Επίσης, γίνονταν ανοιχτές δοκιμές δύο φορές τον χρόνο τα Χριστούγεννα και τον Μάιο για όλη την Ελλάδα.

Από εκεί βγάζαμε αρκετούς παίκτες όλοι οι προπονητές που ήταν τότε όπως ο Ταράσης, ο Βονόρτας και οι υπόλοιποι. Υπήρχε, επίσης, κάποιος που έτρεχε παντού στην επαρχεία, όπου υπήρχε παίκτης και είχαμε πολύ καλή πληροφόρηση. Είχαμε πολύ καλά προγράμματα προπόνησης, υπήρχε δυνατότητα να τους φιλοξενούμε. Είχαν πολύ καλή διατροφή, είχαμε πολύ καλή ψυχολόγο η κ. Ψυχουντάκη που βοηθούσε πάρα πολύ σε αυτόν τον τομέα. Πιστεύω πως και τώρα μπορεί να υπάρχουν ταλέντα και να γίνεται δουλειά αλλά δεν δίνονται ευκαιρίες».

Πώς καταλαβαίνετε ότι κάποιο ταλέντο θα πάει ψηλά;

«Είναι και το ένστικτο του καλού προπονητή. Όλα τα παιδιά που ήταν τότε στην ακαδημία ήταν πολύ και καλοί και μπορούσαν να εκτιμήσουν σωστά. Εκτός όμως από το ταλέντο μετράει πάρα πολύ και ο χαρακτήρας. Γίνονταν και κάποια τεστ που μας έδιναν πληροφορίες. Είχαμε και γιατρό που μας έλεγε πως θα γινόταν η σωματοδομή του κάθε παίκτη. Μετά μπορούσες να ξεχωρίσεις.

Μπορεί να είχαμε 100 παιδιά μέσα και στον Παναθηναϊκό να έμεναν τα μόνο τα 3, ενώ 5 ακόμα να πήγαιναν σε κάποια άλλη ομάδα της Α’ Εθνικής, κάποια άλλα πήγαιναν σε κάποια ομάδα Β’ Εθνικής και κάποια δεν έπαιζαν καθόλου. Ήταν πάντως θέμα των προγραμμάτων και των προπονητών».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ταλέντο που είχατε εσείς;

«Το μεγαλύτερο ταλέντο που είχα εγώ ήταν ο Νίνης. Ξεχώριζε πάρα πολύ και μάλιστα γι’ αυτό στα 17 έπαιξε με τον Παναθηναϊκό στην Α’ Εθνική και στην Εθνική Ελλάδος. Ξεχώριζε πάρα πολύ και φαινόταν από την αρχή ότι είναι τεράστιο ταλέντο. Ο Καπίνο και ο Μαυρίας επίσης ήταν πολύ καλά ταλέντα και προχώρησαν. Κάποιοι άλλοι είχαν το ταλέντο αλλά δεν προχώρησαν. Πολλές φορές είναι και ο χαρακτήρας που παίζει μεγάλο ρόλο».

Με τον Νίνη τι έφταιξε και δεν είχε την εξέλιξη που θα μπορούσε;

«Εγώ τον Νίνη τον είχα από τους νέους και πραγματικά πίστευα ότι θα άφηνε εποχή στον Παναθηναικό και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ήθελα πολύ παραπάνω πράγματα από εκείνον. Μπήκε όμως πολύ γρήγορα στο ποδόσφαιρο. Το ταλέντο υπήρχε, πολύ γρήγορη σκέψη, πολύ γρήγορη εκτέλεση αλλά ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να έρθουν τα πράγματα στην ζωή. Τώρα είναι στο Βέλγιο αλλά εγώ περίμενα πολύ περισσότερα πράγματα από εκείνον, με έχει απογοητεύσει».

Τι ρόλο παίζει η αντιμετώπιση των γονέων στην εξέλιξη των νεαρών ποδοσφαιριστών και ποια είναι κατά την γνώμη σας η κατάλληλη αντιμετώπιση;

«Όποιος έχει ασχοληθεί με τις ακαδημίες ξέρει ότι οι γονείς μπορεί να βοηθήσουν πολύ ένα παιδί μπορεί όμως και να το καταστρέψουν. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές νομίζουν ότι είναι το μεγάλο ταλέντο. Πρέπει να το στηρίξουν και όχι να του φουσκώσουν τα μυαλά ότι είναι παιχταράς. Όταν κάθεσαι σε μία κερκίδα και βλέπεις ταλέντα που παίζουν ποδόσφαιρο, οι γονείς συμπεριφέρονται πραγματικά σαν χούλιγκαν.

Χρειάζεται να είναι ήρεμοι και να καταλάβουν ότι ο ποδοσφαιριστής στις ακαδημίες πρώτα από όλα πρέπει να γίνει σωστός άνθρωπος και να αποκτήσει πειθαρχία και σεβασμό. Αφού γίνει αυτό μετά να δούμε ποιοι θα παίξουν και ποιοι όχι. Δεν μπορεί να φωνάζουν στους προπονητές όταν δεν παίζει και να συμπεριφέρονται σαν χούλιγκαν. Πρωταρχικό στόχος είναι να γίνει ένας σωστός αθλητής, ένας σωστός άνθρωπος του ποδοσφαίρου και φυσικά ένας σωστός φίλαθλος».

Πιστεύετε ότι υπάρχουν οι κατάλληλες προπονητικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα; Ποια η γνώμη σας για τις εγκαταστάσεις του Κορωπίου σε σύγκριση με την Παιανία;

«Ο Ολυμπιακός έχει πολύ καλές εγκαταστάσεις, παλιά δεν είχε αλλά τα τελευταία χρόνια έχει οργανωθεί πολύ. Εμείς στην Παιανία ήμασταν πάρα πολύ καλά, η ακαδημία της Παιανίας ήταν το κάτι άλλο. Τώρα βέβαια ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει προπονητικό κέντρο και έχει πάει στο Κορωπί. Η Παιανία είχε τα πάντα, εργομετρικέ εξετάσεις, εστιατόριο, 3-4 γήπεδα, κλειστές αίθουσες, βάρη.

Είχε πραγματικά ό,τι μπορείς να φανταστεί κανείς. Είχε πραγματικά απίστευτη οργάνωση. Όταν εγώ πήγαινα στο Κορωπί σαν σκάουτερ ή με τις μικρές ομάδες όταν παίζαμε κόντρα στον Πανιώνιο έβλεπα ότι εκεί οι εγκαταστάσεις ήταν πολύ απλές δεν είχαν κάτι το ιδιαίτερο».

Για τους προπονητές των ακαδημιών που συνεργαστήκατε τι γνώμη έχετε;

«Όλοι οι προπονητές που υπήρχαν όσο ήμουνα εγώ και μετά ο Γιάννης Σαμαράς που είναι ακόμα ήταν πολύ καλοί. Δούλευαν πολύ και αγαπούσαν τον Παναθηναϊκό, δίνανε όλο τον καλύτερο τους εαυτό».

Σχετικά με την Εθνική ομάδα τι πιστεύετε ότι έχει φταίξει και έχει βρεθεί στην σημερινή κατάσταση;

«Πιστεύω ότι έχει γίνει μια κοιλιά τώρα αλλά θα βελτιωθεί. Υπήρξε μία περίοδος που βγήκανε πολλά ταλέντα μαζί όπως ο Καραγκούνης και ο Μπασινάς, είχαν και πολύ καλή χημεία με τον προπονητή και πήγανε καλά. Βρέθηκαν σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Πιστεύω πως θα συνέλθει η Εθνική Ελλάδας γιατί έχει το ταλέντο το ελληνικό ποδόσφαιρο και τα παιδιά που μπορούν πάλι να την ανεβάσουν».