'Αρθρο του Νίκου Γιάνναρη / Το Πολυτεχνείο ζει; - LamiaNow.gr - Ειδήσεις από τη Λαμία
Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

‘Αρθρο του Νίκου Γιάνναρη / Το Πολυτεχνείο ζει;

Published

on

Η γενιά του Πολυτεχνείου όμως τελείωσε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όπως και η εποχή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Ο Νοέμβριος έφτασε στα μισά του και όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος γιορτάστηκε η 45η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μια επέτειος «ξεθωριασμένη» όχι για τα μηνύματά της που είναι πιο επίκαιρα από ποτέ, αλλά γιατί η νέα γενιά μάλλον δεν ξέρει τι και γιατί γιορτάζει. Μια επέτειος που αποτελεί μάλλον ευκαιρία για τον καθιερωμένο περίπατο προς την Αμερικάνικη πρεσβεία. Μια επέτειος που αποτελεί ευκαιρία για το καθιερωμένο «ξεκάρφωμα» με φωνές και τυμπανοκρουσίες και μετά έχοντας «ήσυχη» την συνείδησή μας να πάμε να καθίσουμε αναπαυτικά στον καναπέ μας, αφού και φέτος διαμαρτυρηθήκαμε ενάντια του κατεστημένου, της πλουτοκρατίας, των Αμερικανών και όποιων άλλων τέλος πάντων και να παρακολουθήσουμε από τηλεοράσεως τα επεισόδια που θα κάνουν οι «γνωστοί – άγνωστοι» με την αστυνομία.

Όμως το Πολυτεχνείο είναι μια επέτειος γεμάτη συμβολισμούς! Με αρχή και τέλος το σύνθημα που δέσποζε εκείνες τις μέρες στα χείλη των εξεγερμένων φοιτητών, στους τοίχους, στα πανό και στα φέιγ βολάν, στο ραδιόφωνο: «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» φώναζαν οι νέοι της εποχής. «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» αναζητούμε κι εμείς σήμερα καθισμένοι στον καναπέ μας. Εκείνοι όμως βρήκαν το σθένος σε ημέρες δικτατορίας και «ταμπουρώθηκαν» μέσα στον χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου αναζητώντας την δικαίωση. Ύψωσαν το ανάστημα τους πέρα από κομματικές τοποθετήσεις ενάντια στην χούντα. Ζήτησαν τα αυτονόητα: Δουλειά (ψωμί) – παιδεία – ελευθερία. Γιατί μόνο με αυτά τα τρία συνθετικά μπορεί να πάει ένα κράτος και μια κοινωνία μπροστά.

Γράφει ο Νίκος Γιάνναρης

Οι τότε νέοι το αντιλήφθηκαν και σε αντίθεση με τους πολιτικούς που έκαναν αντιδικτατορικό αγώνα από το εξωτερικό, προτίμησαν να παλέψουν και να γίνουν θυσία για τα δικαιώματά τους. Νέοι μιας άλλης εποχής, εμπνευσμένοι από τους αγώνες των Ελλήνων ενάντια στους πάσης φύσεως κατακτητές, επαναστάτησαν εναντίον των εσωτερικών καταπατητών της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Δημοκρατία και Ελευθερία… Δύο λέξεις, δύο έννοιες που οι Έλληνες υπηρέτησαν πιστά από την εποχή του Λεωνίδα.

Αργότερα βέβαια, κάποιοι από αυτούς τους νέους του Πολυτεχνείου απορροφήθηκαν από το σύστημα και μπλέχτηκαν στα δίχτυα της εξουσίας, ξέχασαν τα συνθήματα στους τοίχους, αποποιήθηκαν στην πράξη τους λαϊκούς αγώνες, έγιναν υπηρέτες ξένων και εγχώριων συμφερόντων και εν τέλει έφτασαν την Ελλάδα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.

Κάποιοι από αυτούς μάλιστα, εξακολουθούν και διατηρούν μέχρι σήμερα θέσεις και προνόμια όπως η Μαρία Δαμανάκη, άλλοι πάλι σύγχρονοι Γκεμπελιστές προσπαθούν να δώσουν αριστερό χρώμα στο κίνημα και να καπηλευτούν την εξέγερση σαν να ήταν καθοδηγούμενη από αυτούς! Η γενιά του πολυτεχνείου, που σίγουρα για τους εμπλεκόμενους μεταπολιτευτικά με την πολιτική είναι η σημερινή γενιά του μνημονίου, είναι η γενιά που ώθησε την χώρα στον εκδημοκρατισμό της και κανείς δεν μπορεί να της αφαιρέσει με όποιο επιχείρημα την αξία γι’ αυτό που εν τέλει κατάφερε.

Η γενιά του Πολυτεχνείου όμως τελείωσε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όπως και η εποχή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Σε μια Ελλάδα έρμαιο των μνημονίων (που για κάποιους θεωρητικά τελείωσαν), της ύφεσης, της ανεργίας, της απουσίας του κοινωνικού κράτους, της διάλυσης της κοινωνίας, της κατάρρευσης της παιδείας και της υγείας το σύνθημα «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» μάλλον ξεθωριασμένο μοιάζει.

Σε μια Ελλάδα που οι Έλληνες ξεχασμένοι από φίλους, εταίρους και συμμάχους, δέχονται αδιαμαρτύρητα απειλές, ύβρεις, εκβιασμούς και οικονομική εξαθλίωση σαν να τιμωρούνται για την μέχρι τώρα ένδοξη ιστορία τους, για τους αγώνες τους ενάντια στο κατεστημένο το Πολυτεχνείο αποτελεί μάλλον μια γιορτή – ευκαιρία για «ξεκάρφωμα».

Σε μια Ελλάδα που παραχώρησε από μόνη της κάθε κυριαρχικό της δικαίωμα στους δανειστές της, σε μια χώρα που κουμάντο κάνουν οι επίτροποι και οι ντόπιοι και ξένοι τοποτηρητές (συγνώμη αλλά πάντα μου διαφεύγει ότι τελειώσαμε από τα μνημόνια), εμείς ως γραφικοί και άκρως ρομαντικοί εξακολουθούμε να φωνάζουμε «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» αναπολώντας παλιές στιγμές δόξας!

Αλλά μη τα ρίχνουμε όλα στους άλλους και εμείς οι Έλληνες έχουμε αλλάξει. Έχουμε ξεχάσει τους προγόνους μας, έχουμε ξεχάσει ότι κάποιοι άλλοι πότισαν το δέντρο της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας με ποταμούς αίματος. Εμείς, οι σημερινοί νεοέλληνες καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ μας διαλογιζόμενοι, φωνάζοντας κάθε 17 του Νοέμβρη «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» χωρίς να ξέρουμε ούτε τι σημαίνει ως σύνθημα, ούτε τι θυσίες απαιτούνται για να τα αποκτήσεις ξανά ως υπέρτατα αγαθά. Γιατί πρέπει να αγωνιστείς για να αποκτήσεις ξανά αυτό που έχασες. Και το έχασες αδιαμαρτύρητα, παρακολουθώντας τις εξελίξεις από τον καναπέ σου! Δεν έδωσες καν την μάχη σου! Προδομένος από όλους όσους πίστεψες όλα τα μεταπολιτευτικά χρόνια ότι θα σου φτιάξουν ένα καλύτερο αύριο για σένα και τα παιδιά σου, επειδή απλά ανήκαν στην γενιά του Πολυτεχνείου.

Μέχρι λοιπόν να αντιληφθούμε την σημασία και τους συμβολισμούς που πηγάζουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η επέτειος αυτή θα κινδυνεύει να πάψει να ζει. Στο χέρι όλων μας είναι να την ζωντανέψουμε με πράξεις αντίστασης εναντίον των οδοστρωτήρων των αξιών της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Στο χέρι όλων μας είναι να φωνάξουμε «το πολυτεχνείο ζει» όταν καταλάβουμε επιτέλους ότι πέρα από κόμματα πρέπει να αντισταθούμε παλλαϊκά ενάντια σε αυτούς που ισοπεδώνουν τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας. Να αντισταθούμε σε αυτούς που μας έστειλαν στην ανεργία και μας άφησαν χωρίς ΨΩΜΙ, σε αυτούς που ισοπέδωσαν την ΠΑΙΔΕΙΑ και κινδυνεύουν τα παιδιά μας να μείνουν αγράμματα, αυτούς που μας στέρησαν χωρίς πόλεμο την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, παραδίδοντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Μέχρι τότε, το Πολυτεχνείο θα ζει μόνο ως φιλοσοφική προσέγγιση κάθε 17 του Νοέμβρη, σε μια καθιερωμένη γεμάτη τυμπανοκρουσίες και συνθήματα πορεία και σε μια πολύ κακή αναπαράσταση των γεγονότων της εποχής από κάποιους μπαχαλάκηδες, τεμπέληδες, δήθεν αναρχικούς με την αστυνομία.

 

***Από την Τετάρτη 19/09 το lamianow.gr δημιούργησε την κατηγορία “Απόψεις” προκειμένου να δίνει βήμα στους πολίτες της Λαμίας και όχι μόνο. Οι συντάκτες θα μπορούν να εκφράζουν την προσωπική τους γνώμη σε κόσμια πλαίσια και με δεοντολογικό τρόπο.
Ο κάθε συντάκτης έχει προσωπικά την ευθύνη των γραπτών του και όχι η ιστοσελίδα.

Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Πάνου Κατσώνη / Αυταρχισμός, καταστολή και πρακτικές απολυταρχικών καθεστώτων δεν έχουν θέση στη Λαμία! / Ποιος ευθύνεται για όσα έγιναν στο ΔΑΚ; [εικόνες-video]

Published

on

Σκηνές που δεν έχουμε ξαναζήσει στην σύντομη ποδοσφαιρική ιστορία του ΠΑΣ Λαμία, στην Σούπερ Λίγκα, ζήσαμε το βράδυ της Δευτέρας στο ΔΑΚ Λαμίας. Τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου η κατάσταση από το… 86:56(!) και μετά ήταν “έκρυθμη”. Κροτίδα (ή μήπως κρότου λάμψης;) πέφτει λίγο πριν το φινάλε του παιχνιδιού και ένας νεαρός χάνει προς στιγμήν τις αισθήσεις του. Θα χρειαστεί η παρέμβαση του γιατρού και οι πρώτες βοήθειες για να συνέλθει. (Ευτυχώς το παλικάρι δεν είχε κάτι χειρότερο).


Από που… ήρθε η κροτίδα(;), έπεσε από φίλαθλο(;) την έριξε οπαδός του ΠΑΟΚ (;) από την Ασκληπιού -το διαβάσαμε και αυτό- ή μήπως η αστυνομία(;)
-Και για ποιο λόγο “έπεσε” αν την έριξε η αστυνομία;

Δείτε σχετική εικόνα (από το βίντεο της αναμέτρησης).

Είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθεί αφού εξεταστούν οι κάμερες ασφαλείας.


του Πάνου Κατσώνη

Αν την έριξε φίλαθλος θα πρέπει να βρεθεί και να μην του ξαναεπιτραπεί η είσοδος στο γήπεδο και να υποστεί τις ποινικές ευθύνες.
Αν την έριξε αστυνομικός να εξεταστεί ο λόγος που προέβη στην συγκεκριμένη κίνηση και αν υπήρξε αλόγιστη χρήση;
Αν την έριξε φίλαθλος του ΠΑΟΚ -το διαβάσαμε και αυτό- έξω από το γήπεδο, ας αναζητηθεί στην τελική από τις κάμερες πέριξ του γηπέδου.


Και αν μέσα στο γήπεδο κανείς δεν μπορεί να δώσει σαφή απάντηση για το τι ακριβώς συνέβη στο 87′, πολλά είναι τα ερωτήματα που γεννιούνται για το τι συνέβη εκτός αυτού, λίγο μετά το τέλος του παιχνιδιού. Η πλευρά της αστυνομίας φέρεται να διαρρέει πως πάνω από 100(!)-δείτε το βίντεο που έχουμε ανεβάσει από χθες και θα αντιληφθείτε ότι δεν ήταν πάνω από 20- φίλαθλοι των γηπεδούχουν επιτέθηκαν στα όργανα της τάξης δημιουργώντας προβλήματα. Άλλο οι διαρροές και οι πληροφορίες βέβαια, άλλο η επίσημη θέση!
Επίσημη θέση από την ΕΛ.ΑΣ για το συμβάν – να το καταγράψουμε- δεν υπάρχει!


 

Η αλήθεια -όπως αποτυπώνεται και από το βίντεο- είναι πως όντως υπάρχει ένταση, αυτή η ένταση όμως δίνει την δυνατότητα σε κάποιους ή κάποιον (γενικότερα μιλάω) να χρησιμοποιεί το γκλοπ χτυπώντας στο κεφάλι (!) φίλους του ΠΑΣ Λαμία; Και επειδή το βίντεο είναι αδιάψευστος μάρτυρας γιατί ενήργησε έτσι ο εν λόγω αστυνομικός; Πήρε από κάποιον εντολή ή θεώρησε ότι κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα;



Το όλο σκηνικό σύμφωνα με τα όσα τονίζουν οι φίλοι του ΠΑΣ Λαμία -πέντε εκ των οποίων είδα ο ίδιος με τα μάτια μου στα επείγοντα του ΓΝ Λαμίας το βράδυ της Δευτέρας- ξεκίνησε από το ότι οι αστυνομικοί απέτρεψαν την διέλευση φιλάθλων προς την Ακαδημία διότι είχαν “φράξει” τον δρόμο για λόγους ασφαλείας, όπως ειπώθηκε.

Επίσης από τους ίδιους τους φίλους της ομάδας λέγεται πως αστυνομικοί από την Α.Δ Φθιώτιδας προσπαθούσαν να ηρεμήσουν την κατάσταση απομακρύνοντας τους από το σημείο ώστε να μην δημιουργηθεί ένταση με τα ΜΑΤ που είχαν έρθει από… αλλού. Θα αναρωτηθείτε βέβαια για ποιο λόγο οι νεαροί φίλοι της Λαμίας “τσαμπουκαλεύτηκαν” στα ΜΑΤ. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία!


Προσωπικά θεωρώ πως δεν υπήρχε λόγος να συμβεί κάτι τέτοιο και πως δεν έπρεπε οι φίλαθλοι να προσεγγίσουν τους αστυνομικούς να τους βρίσουν και να τους απωθήσουν όπως δείχνει και το βίντεο. Κανένας απολύτως λόγος!

Από την άλλη όμως κ. “ΜΑΤατζή”, που νομίζεις ότι βρίσκεσαι(;), στο άβατο των Εξαρχείων και έχεις να κάνεις με αναρχικούς που σου πετούν μολότοφ; Με ένα τσούρμο παιδαρέλια που το αίμα τους βράζει και με γυμνά -όπως φαίνεται τουλάχιστον από το βίντεο- χέρια, έχεις να κάνεις! “Γκλοπιά” στο κεφάλι; Μήπως υπάρχει αλόγιστη χρήση βίας εδώ; Μήπως; Αναρωτιέμαι!


Οι ανώτεροι της ΕΛ.ΑΣ ας ελέγξουν τα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και στην τελική ας μας διαφωτίσουν τι ακριβώς συνέβη μέσα και έξω από το γήπεδο. Με το να διαρρέονται ανεπισήμως πληροφορίες που πολλές δεν ξέρουμε αν ευσταθούν κιόλας, δεν υπάρχει κανένα απολύτως όφελος. Το αντίθετο! Δημιουργεί μεγαλύτερες μελλοντικές “αντιδράσεις”. Πιθανολογώ…


Και αν όντως υπήρξαν τραυματισμοί αστυνομικών γιατί δεν εξέδωσε ένα δελτίο Τύπου, όπως γίνεται καθημερινά, η ΕΛ.ΑΣ για να μας ενημερώσει.

Σας παραθέτω παρακάτω δύο φωτογραφίες με μαρκαρισμένα τα πρόσωπα από φίλους της Λαμίας στα επείγοντα του Γ.Ν Λαμίας (από το ρεπορτάζ μου-για του λόγου το αληθές).

  • Καλό θα ήταν να πέσουν οι τόνοι και οι αρμόδιοι -της ΕΛ.ΑΣ- να μας διαφωτίσουν τι ακριβώς συνέβη!
  • Αν υπήρξε αλόγιστη χρήση βίας ή όχι.
  • Αν κινδύνευσε η σωματική ακεραιότητα των αστυνομικών ή όχι.

Ειδάλλως οι φίλοι της Λαμίας -που δάρθηκαν- παρότι δεν κινήθηκαν κόσμια (το ξανασημειώνω) έχουν κάθε λόγο να προβούν στην άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος!

Η απρόκλητη βία, ο αυταρχισμός, η καταστολή και οι πρακτικές που θυμίζουν απολυταρχικά καθεστώτα δεν έχουν καμία θέση στην Λαμία.

Η Λαμία είναι μια ήσυχη πόλη με ήσυχους σε γενικές γραμμές φιλάθλους -άλλωστε δύο χρόνια δεν έχουν δώσει το παραμικρό δικαίωμα- και καλό θα ήταν την επόμενη φορά οι δυνάμεις καταστολής να είναι πιο καλά ενημερώμενες για το τι θα βρουν μπροστά τους. Δεν αντιμετωπίζουν μπαχαλάκηδες, αναρχικούς και μολότοφ αλλά παιδιά τα οποία πάνε στο γήπεδο να φωνάξουν για την ομάδα τους.

ΥΓ1: Περιμένουμε τις απαντήσεις της ΕΛ.ΑΣ!
ΥΓ2:Σύμφωνα με πληροφορίες φίλοι της ομάδας πιθανολογείται ότι θα κινηθούν νομικά για το παραπάνω περιστατικό.
Θα σας ενημερώσουμε σχετικά αν υπάρξει εξέλιξη.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Άρθρο του Παναγιώτη Ιακωβή / Η αρπαγή της Ευρώπης

Published

on

Η  όμορφη Ευρώπη, ανιψιά του ιδρυτή της Θήβας Κάδμου, πήγε στα λιβάδια να μαζέψει λουλούδια. Εκεί θαμπώθηκε από την ομορφιά της ο Δίας και έτσι μεταμορφώθηκε σε δυνατό ταύρο για να την εντυπωσιάσει. Η Ευρώπη γοητευμένη από τη δύναμη και την κορμοστασιά του τον πλησίασε και ξεκίνησε να τον ιππεύει. Ο Δίας – Ταύρος άρχισε να τρέχει τόσο γρήγορα που πλέον ήταν αδύνατον για την Ευρώπη να κατέβει. Την οδήγησε στην Κρήτη και τελικά την εγκατέλειψε αφού η Ευρώπη γέννησε τον Μίνωα και άλλα παιδιά του Δία. Η Ευρώπη πήρε δεύτερο σύζυγό της τον βασιλιά της Κρήτης Αστερίωνα που υιοθέτησε τα παιδιά του Δία.


Η σύγχρονη Ευρώπη θαμπώνεται συχνά από τη στρατιωτική και γεωστρατηγική ισχύ των ΗΠΑ, από την ενεργειακή και βουλησιαρχική δύναμη της Ρωσίας, από τον αναδυόμενο γίγαντα της Κίνας. Διαισθανόμενη την ισχύ τους και ενίοτε πλησιάζει σε αυτούς τους ισχυρούς παγκόσμιους πόλους.

Είναι όμως καιρός η Ευρώπη να αποκτήσει δική της στρατιωτική ισχύ. Να ενισχύσει την γεωπολιτική της δυναμική. Να προχωρήσει με πιο θαρραλέα βήματα στην Ένωση.

Του Παναγιώτη Ιακωβή/ Επεμβατικού Καρδιολόγου & Διδάκτορος Πανεπιστημίου Αθηνών

Τώρα που οι κάθε λογής ακραίες φωνές θέλουν να την αρπάξουν και να την διαμελίσουν καθοδηγούμενες από τις υπερδυνάμεις.

Τα λάθη που έγιναν είναι γνωστά: υποεκπροσώπηση των Λαών έναντι των ελίτ των Βρυξελλών, ανεπαρκής στήριξη των αδύναμων μελών της, ασύντακτη και ασυντόνιστη εξωτερική πολιτική, μειωμένη ικανότητα των Πολιτών να παρέμβουν στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμα και με τα λάθη της, η Ευρώπη δεν πρέπει να εντυπωσιαστεί ούτε να φοβηθεί την δύναμη των υπερδυνάμεων. Και αυτό διότι η υπέρτατη ομορφιά της δεν είναι η Ισχύς: είναι ο Πολιτισμός, η Τέχνη, η Επιστήμη, το Κράτος Δικαίου, η Ανοχή στη Διαφορετικότητα, η εξαντλητική συζήτηση και διαπραγμάτευση, η Ιστορία της, ο Διαφωτισμός και η καταγωγή του πνεύματός της.

Ακόμα και με τα λάθη της, παραμένει ο πιο προοδευτικός πόλος της ανθρωπότητας αυτή τη στιγμή. Είναι ένας προνομιακός χώρος όπου έχουμε το δικαίωμα να λέμε τη γνώμη μας χωρίς να κινδυνεύουμε. Όπου μπορούμε να ψηφίζουμε ελεύθερα και να αλλάζουμε τους Κυβερνήτες όταν το κρίνουμε σωστό. Δεν κινδυνεύουμε από διαμελισμό μέσα σε Ευρωπαϊκές Πρεσβείες, οι Κυβερνήσεις μας δεν δηλητηριάζουν τους Πολίτες τους με ραδιενεργό Πολώνιο, οι φυλακισμένοι μας δεν σαπίζουν στα μπουντρούμια του Σουλτάνου, ούτε αναγκαζόμαστε να στεκόμαστε μπροστά σε άρματα (πλέον) για να ζητήσουμε Δημοκρατία. Αυτά είναι πλέον το αυτονόητο για εμάς Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Ας διορθώσουμε τα αναπόφευκτα λάθη που κάναμε στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Κυρίως, ας επιτρέψουμε στους Ευρωπαίους Πολίτες να εκπροσωπούνται πιο άμεσα εντός των οργάνων της Ευρώπης. Ας διορθώσουμε τις τάσεις των μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνάμεων να ηγεμονεύουν ερήμην των Πολιτών. Και ας δεχτούμε ότι κάθε Έθνος της Ευρώπης είναι πλούτος και συνεισφορά στην ομορφιά της και όχι εχθρός της ενοποιητικής διαδικασίας. Ας μην επιδιώξουμε έναν άμορφο «χυλό» χωρίς ποικιλομορφία, διότι τότε θα υπονομεύσουμε την απολύτως σεβαστή ατομική ταυτότητα των Πολιτών.


Και φυσικά, ας προωθήσουμε την ιδέα ενός Ευρωπαϊκού Στρατού. Ενός Στρατού που θα έχει αποστολή του την Ειρήνη διά της αποτροπής ισχύος. Ενός Στρατού που θα απαλλάξει την δυστυχή Πατρίδα μας από το δυσβάστακτο φορτίο να αμύνεται έναντι της Τουρκικής επεκτατικότητας. Ενός Στρατού που θα κυβερνάται από τις αρχές του πιο προοδευτικού πόλου του Κόσμου μας αυτή της στιγμή.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Άρθρο του Στέφανου Σταμέλλου / Ας κρατήσουμε τουλάχιστον τη διαχείριση του Νεκροταφείου…

Η δημοτική και κοινωνική διαχείριση των Σφαγείων είναι αυτή που μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την ποιότητα και τον έλεγχο για τους όρους υγιεινής και ασφάλειας της λειτουργίας και της ορθής μεταχείρισης των ζώων. Και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί το κέρδος, το κέρδος του ιδιώτη, να μπαίνει πάνω από την υγεία των καταναλωτών και την ποιότητα διατροφής.

Published

on

Γράφαμε πριν λίγο καιρό σχολιάζοντας την ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής των απορριμμάτων – για την οποία, όσοι είχαν αυταπάτες ότι πρόκειται για προσωρινή και αναγκαία λύση, ο κ Σταυρογιάννης, όπως δήλωσε στην πρόσφατη συνέντευξή του, είναι περιχαρής και θέλει να εφαρμοστεί ως μοντέλο σε όλη την Ελλάδα – ότι επίκειται η ιδιωτικοποίηση των Σφαγείων και συζητιέται και η ιδιωτικοποίηση του Δημοτολογίου και του Ληξιαρχείου. Και όλα αυτά με το πρόσχημα ότι αδυνατεί ο Δήμος να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες και ότι πρόκειται για υπηρεσίες πολυδάπανες.

Ήρθε η πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την ιδιωτικοποίηση των Σφαγείων να μας δικαιώσει∙ και μένει πια να δούμε, από αυτή την δημοτική αρχή, και την ιδιωτικοποίηση του Δημοτολογίου και του Ληξιαρχείου. Όμως ο Δήμος πρέπει απαραίτητα και με κάθε τρόπο να κρατήσει τη διαχείριση του Νεκροταφείου, ως σημειολογικό στοιχείο των αρμοδιοτήτων του!!

Η απόφαση του κ Σταυρογιάννη για την ιδιωτικοποίηση των Σφαγείων αναγκαστικά μας οδηγεί σε διάφορες σκέψεις. Ο κ Σταυρογιάννης απέδειξε μια φορά ακόμα ότι δεν είναι αυτοδιοικητικός, αλλά παραμένει ένας συντηρητικός πολιτικός με συγκεκριμένη ιδεολογική πλατφόρμα, τον νεοφιλελευθερισμό. Η προσωπική του ατζέντα και οι πολιτικές του φιλοδοξίες τον σπρώχνουν σε τέτοιες αποφάσεις.  Και ήταν λογικό φυσικά οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης Κοτρωνιά – και αύριο του κ Καραΐσκου; – να μην διαφωνήσουν με την ιδιωτικοποίηση των Σφαγείων, αφού «εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα». Άλλωστε η απαξίωση τέτοιων δημοτικών υπηρεσιών, όπως της Καθαριότητας, όπως και των Σφαγείων, και η συκοφάντηση της δημόσιας και κοινωνικής λειτουργίας τους, κρατάει χρόνια. Αυτό δεν το ξεχνάμε και δεν είμαστε αφελείς.

Του Στέφανου Σταμέλλου http://www.e-ecology.gr https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Ο πρώην αντιδήμαρχος, ο κ Ριζάκος, στη συνέντευξή του σε τοπικό ραδιόφωνο υποστηρίζει ότι στη διάρκεια της δικής του αντιδημαρχίας τα Σφαγεία είχαν θετικό αποτέλεσμα και ότι ως εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος του αρνήθηκε ο δήμαρχος να συνεχίσει να έχει την αρμοδιότητα αυτή, αν και τη ζήτησε.

Επίσης ο κ Ρούλιας, ως πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής, ανέφερε σε ανύποπτο χρόνο ότι υπάρχει πρόβλημα στα Σφαγεία και υποσχέθηκε ότι σύντομα θα έρθει σχετικό πόρισμα στην Επιτροπή για συζήτηση. Όμως αυτό δεν έγινε ποτέ. Αντίθετα λίγες ώρες πριν τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ήρθε το θέμα, για συζήτηση και απόφαση εισήγησης στο Δημοτικό Συμβούλιο, στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής για την «εκμίσθωση της δημοτικής έκτασης, των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού των Δημοτικών Σφαγείων σε ιδιώτες».

Το θέμα όμως της οικονομικής λειτουργίας των Σφαγείων είναι καθαρά θέμα της Οικονομικής Επιτροπής και αφορά στη διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας του Δήμου. Σύμφωνα με τις αρμοδιότητες, η Οικονομική Επιτροπή, ως όργανο παρακολούθησης και ελέγχου της οικονομικής λειτουργίας του δήμου: «εισηγείται στο δημοτικό συμβούλιο ετήσιο σχέδιο διαχείρισης και αξιοποίησης της περιουσίας του δήμου. Παρακολουθεί την υλοποίηση του εν λόγω σχεδίου και ενημερώνει το δημοτικό συμβούλιο» Τι από αυτά έγιναν; Πότε κατατέθηκε στο δημοτικό συμβούλιο ετήσιο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας και πότε παρακολούθησε η Οικονομική Επιτροπή το συγκεκριμένο θέμα, της διαχείρισης δηλαδή των οικονομικών των Σφαγείων;

Το θέμα επίσης της αυστηρής εφαρμογής της νομοθεσίας και της τήρησης των όρων λειτουργίας των σφαγείων, που επιβάλει ο νόμος, είναι θέμα σωστής διοίκησης και οργάνωσης. Έχουμε σκεφθεί γιατί ο ιδιώτης θα μπορέσει καλύτερα; Μήπως γιατί θα ρισκάρει στην ποιότητα και στην τήρηση των όρων; Κι αυτό τι σημαίνει;;

Όχι, δεν είμαστε αφελείς. Αν πράγματι υπήρχε οικονομικό πρόβλημα με ζημίες στη λειτουργία των Σφαγείων, έπρεπε να συζητηθεί έγκαιρα σε όλες τις αρμόδιες επιτροπές και στο δημοτικό συμβούλιο με άλλο στόχο. Με στόχο την εξασφάλιση των όρων βιωσιμότητας και όχι ιδιωτικοποίησης. Γιατί η δημοτική και κοινωνική διαχείριση των Σφαγείων είναι αυτή που μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την ποιότητα και τον έλεγχο για τους όρους υγιεινής και ασφάλειας της λειτουργίας και της ορθής μεταχείρισης των ζώων. Και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί το κέρδος, το κέρδος του ιδιώτη, να μπαίνει πάνω από την υγεία των καταναλωτών και την ποιότητα διατροφής.

 

***Από την Τετάρτη 19/09 το lamianow.gr δημιούργησε την κατηγορία “Απόψεις” προκειμένου να δίνει βήμα στους πολίτες της Λαμίας και όχι μόνο. Οι συντάκτες θα μπορούν να εκφράζουν την προσωπική τους γνώμη σε κόσμια πλαίσια και με δεοντολογικό τρόπο.

Ο κάθε συντάκτης έχει προσωπικά την ευθύνη των γραπτών του και όχι η ιστοσελίδα.

Continue Reading

Διαβάζονται