'Αρθρο του Νίκου Γιάνναρη / Το Πολυτεχνείο ζει; - LamiaNow.gr - Ειδήσεις από τη Λαμία
Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

‘Αρθρο του Νίκου Γιάνναρη / Το Πολυτεχνείο ζει;

Published

on

Η γενιά του Πολυτεχνείου όμως τελείωσε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όπως και η εποχή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Ο Νοέμβριος έφτασε στα μισά του και όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος γιορτάστηκε η 45η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μια επέτειος «ξεθωριασμένη» όχι για τα μηνύματά της που είναι πιο επίκαιρα από ποτέ, αλλά γιατί η νέα γενιά μάλλον δεν ξέρει τι και γιατί γιορτάζει. Μια επέτειος που αποτελεί μάλλον ευκαιρία για τον καθιερωμένο περίπατο προς την Αμερικάνικη πρεσβεία. Μια επέτειος που αποτελεί ευκαιρία για το καθιερωμένο «ξεκάρφωμα» με φωνές και τυμπανοκρουσίες και μετά έχοντας «ήσυχη» την συνείδησή μας να πάμε να καθίσουμε αναπαυτικά στον καναπέ μας, αφού και φέτος διαμαρτυρηθήκαμε ενάντια του κατεστημένου, της πλουτοκρατίας, των Αμερικανών και όποιων άλλων τέλος πάντων και να παρακολουθήσουμε από τηλεοράσεως τα επεισόδια που θα κάνουν οι «γνωστοί – άγνωστοι» με την αστυνομία.

Όμως το Πολυτεχνείο είναι μια επέτειος γεμάτη συμβολισμούς! Με αρχή και τέλος το σύνθημα που δέσποζε εκείνες τις μέρες στα χείλη των εξεγερμένων φοιτητών, στους τοίχους, στα πανό και στα φέιγ βολάν, στο ραδιόφωνο: «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» φώναζαν οι νέοι της εποχής. «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» αναζητούμε κι εμείς σήμερα καθισμένοι στον καναπέ μας. Εκείνοι όμως βρήκαν το σθένος σε ημέρες δικτατορίας και «ταμπουρώθηκαν» μέσα στον χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου αναζητώντας την δικαίωση. Ύψωσαν το ανάστημα τους πέρα από κομματικές τοποθετήσεις ενάντια στην χούντα. Ζήτησαν τα αυτονόητα: Δουλειά (ψωμί) – παιδεία – ελευθερία. Γιατί μόνο με αυτά τα τρία συνθετικά μπορεί να πάει ένα κράτος και μια κοινωνία μπροστά.

Γράφει ο Νίκος Γιάνναρης

Οι τότε νέοι το αντιλήφθηκαν και σε αντίθεση με τους πολιτικούς που έκαναν αντιδικτατορικό αγώνα από το εξωτερικό, προτίμησαν να παλέψουν και να γίνουν θυσία για τα δικαιώματά τους. Νέοι μιας άλλης εποχής, εμπνευσμένοι από τους αγώνες των Ελλήνων ενάντια στους πάσης φύσεως κατακτητές, επαναστάτησαν εναντίον των εσωτερικών καταπατητών της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Δημοκρατία και Ελευθερία… Δύο λέξεις, δύο έννοιες που οι Έλληνες υπηρέτησαν πιστά από την εποχή του Λεωνίδα.

Αργότερα βέβαια, κάποιοι από αυτούς τους νέους του Πολυτεχνείου απορροφήθηκαν από το σύστημα και μπλέχτηκαν στα δίχτυα της εξουσίας, ξέχασαν τα συνθήματα στους τοίχους, αποποιήθηκαν στην πράξη τους λαϊκούς αγώνες, έγιναν υπηρέτες ξένων και εγχώριων συμφερόντων και εν τέλει έφτασαν την Ελλάδα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.

Κάποιοι από αυτούς μάλιστα, εξακολουθούν και διατηρούν μέχρι σήμερα θέσεις και προνόμια όπως η Μαρία Δαμανάκη, άλλοι πάλι σύγχρονοι Γκεμπελιστές προσπαθούν να δώσουν αριστερό χρώμα στο κίνημα και να καπηλευτούν την εξέγερση σαν να ήταν καθοδηγούμενη από αυτούς! Η γενιά του πολυτεχνείου, που σίγουρα για τους εμπλεκόμενους μεταπολιτευτικά με την πολιτική είναι η σημερινή γενιά του μνημονίου, είναι η γενιά που ώθησε την χώρα στον εκδημοκρατισμό της και κανείς δεν μπορεί να της αφαιρέσει με όποιο επιχείρημα την αξία γι’ αυτό που εν τέλει κατάφερε.

Η γενιά του Πολυτεχνείου όμως τελείωσε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όπως και η εποχή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Σε μια Ελλάδα έρμαιο των μνημονίων (που για κάποιους θεωρητικά τελείωσαν), της ύφεσης, της ανεργίας, της απουσίας του κοινωνικού κράτους, της διάλυσης της κοινωνίας, της κατάρρευσης της παιδείας και της υγείας το σύνθημα «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» μάλλον ξεθωριασμένο μοιάζει.

Σε μια Ελλάδα που οι Έλληνες ξεχασμένοι από φίλους, εταίρους και συμμάχους, δέχονται αδιαμαρτύρητα απειλές, ύβρεις, εκβιασμούς και οικονομική εξαθλίωση σαν να τιμωρούνται για την μέχρι τώρα ένδοξη ιστορία τους, για τους αγώνες τους ενάντια στο κατεστημένο το Πολυτεχνείο αποτελεί μάλλον μια γιορτή – ευκαιρία για «ξεκάρφωμα».

Σε μια Ελλάδα που παραχώρησε από μόνη της κάθε κυριαρχικό της δικαίωμα στους δανειστές της, σε μια χώρα που κουμάντο κάνουν οι επίτροποι και οι ντόπιοι και ξένοι τοποτηρητές (συγνώμη αλλά πάντα μου διαφεύγει ότι τελειώσαμε από τα μνημόνια), εμείς ως γραφικοί και άκρως ρομαντικοί εξακολουθούμε να φωνάζουμε «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» αναπολώντας παλιές στιγμές δόξας!

Αλλά μη τα ρίχνουμε όλα στους άλλους και εμείς οι Έλληνες έχουμε αλλάξει. Έχουμε ξεχάσει τους προγόνους μας, έχουμε ξεχάσει ότι κάποιοι άλλοι πότισαν το δέντρο της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας με ποταμούς αίματος. Εμείς, οι σημερινοί νεοέλληνες καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ μας διαλογιζόμενοι, φωνάζοντας κάθε 17 του Νοέμβρη «ψωμί- παιδεία- ελευθερία» χωρίς να ξέρουμε ούτε τι σημαίνει ως σύνθημα, ούτε τι θυσίες απαιτούνται για να τα αποκτήσεις ξανά ως υπέρτατα αγαθά. Γιατί πρέπει να αγωνιστείς για να αποκτήσεις ξανά αυτό που έχασες. Και το έχασες αδιαμαρτύρητα, παρακολουθώντας τις εξελίξεις από τον καναπέ σου! Δεν έδωσες καν την μάχη σου! Προδομένος από όλους όσους πίστεψες όλα τα μεταπολιτευτικά χρόνια ότι θα σου φτιάξουν ένα καλύτερο αύριο για σένα και τα παιδιά σου, επειδή απλά ανήκαν στην γενιά του Πολυτεχνείου.

Μέχρι λοιπόν να αντιληφθούμε την σημασία και τους συμβολισμούς που πηγάζουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η επέτειος αυτή θα κινδυνεύει να πάψει να ζει. Στο χέρι όλων μας είναι να την ζωντανέψουμε με πράξεις αντίστασης εναντίον των οδοστρωτήρων των αξιών της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Στο χέρι όλων μας είναι να φωνάξουμε «το πολυτεχνείο ζει» όταν καταλάβουμε επιτέλους ότι πέρα από κόμματα πρέπει να αντισταθούμε παλλαϊκά ενάντια σε αυτούς που ισοπεδώνουν τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας. Να αντισταθούμε σε αυτούς που μας έστειλαν στην ανεργία και μας άφησαν χωρίς ΨΩΜΙ, σε αυτούς που ισοπέδωσαν την ΠΑΙΔΕΙΑ και κινδυνεύουν τα παιδιά μας να μείνουν αγράμματα, αυτούς που μας στέρησαν χωρίς πόλεμο την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, παραδίδοντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Μέχρι τότε, το Πολυτεχνείο θα ζει μόνο ως φιλοσοφική προσέγγιση κάθε 17 του Νοέμβρη, σε μια καθιερωμένη γεμάτη τυμπανοκρουσίες και συνθήματα πορεία και σε μια πολύ κακή αναπαράσταση των γεγονότων της εποχής από κάποιους μπαχαλάκηδες, τεμπέληδες, δήθεν αναρχικούς με την αστυνομία.

 

***Από την Τετάρτη 19/09 το lamianow.gr δημιούργησε την κατηγορία “Απόψεις” προκειμένου να δίνει βήμα στους πολίτες της Λαμίας και όχι μόνο. Οι συντάκτες θα μπορούν να εκφράζουν την προσωπική τους γνώμη σε κόσμια πλαίσια και με δεοντολογικό τρόπο.
Ο κάθε συντάκτης έχει προσωπικά την ευθύνη των γραπτών του και όχι η ιστοσελίδα.
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μύθοι και αλήθειες για την «προστασία» της πρώτης κατοικίας ( του Αργ.Αργυριάδη)

Published

on

Μύθοι και αλήθειες για την «προστασία» της πρώτης κατοικίας

Του Αργύρη Αργυριάδη

Μετά τα «παγωμένα χέρια της Έλλης», ο πρωθυπουργός γνώρισε το παγωμένο βλέμμα των τραπεζιτών. Κατόπιν ολιγόωρης σύσκεψης μαζί τους αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν. Το όριο προστασίας της πρώτης κατοικίας συρρικνώνεται από 1 Μαρτίου 2019 σε βαθμό … εξαφάνισης. Για ποιο λόγο;

  • Σύμφωνα με όσα παπαγαλίζουν διάφοροι «επαΐοντες» στα μέσα ενημέρωσης και επιβεβαιώνουν ασμένως ποικίλοι κυβερνητικοί τιτουλάριοι ο στόχος είναι ένας: να σωθεί το τραπεζικό σύστημα!

Ποια είναι, όμως, η αλήθεια;

Κινδυνεύει συστημικά ο τραπεζικός τομέας από το «ακαταδίωκτο» ενός και μόνον ακινήτου συμπολιτών μας που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια; Ή μήπως κάτω από το χαλάκι της παραφιλολογίας για την πρώτη κατοικία κρύβουμε συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις εκείνων που εμπιστευτήκαμε στο «τιμόνι» όχι μόνον του τραπεζικού συστήματος αλλά και της χώρας;

Μύθος πρώτος: «Η πρώτη κατοικία χαρίζεται σε όσους οφείλουν αρκεί να έχει αξία μέχρι 240.000€». Η αλήθεια είναι ότι τίποτα απολύτως δεν χαρίζεται. Ο οφειλέτης καλείται στην ουσία να πληρώσει σε δόσεις – όπως αυτές θα οριστούν από το δικαστήριο – το σύνολο της τρέχουσας αξίας του ακινήτου. Δηλαδή ο οφειλέτης καλείται να αποπληρώσει ποσό που είναι ίσο με το ποσό που θα ελάμβαναν οι πιστωτές σε περίπτωση υποθετικής εκποίησης του ακινήτου με αναγκαστικό πλειστηριασμό.

  • Τι χάνει η τράπεζα στην περίπτωση αυτή; Απολύτως τίποτα. Απλά δεν ρευστοποιεί αναγκαστικά το ακίνητο και περιμένει με δόσεις να πάρει τα χρήματά της. Αυτός άλλωστε δεν είναι ο ρόλος μιας τράπεζας που χορηγεί δάνεια; Εκτός αν εντέλει μιλάμε για εισπρακτικές εταιρίες…

Μύθος δεύτερος: «Το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο προστατεύει τους “στρατηγικούς κακοπληρωτές”».

  • Μπαρμπούτσαλα! Εκτός εάν θεωρούμε «στρατηγικό κακοπληρωτή» όποιον βγάζει σήμερα στην χώρα μας 912€ και κρίνεται από το δικαστήριο «συνεργάσιμος» δανειολήπτης.
  • Συνεργάσιμος και στρατηγικός κακοπληρωτής είναι έννοιες «στρατηγικά»… αντίθετες.
  • Να μην ξεχνάμε μάλιστα ότι για όσους αιτούνται σχετικής προστασίας δεν υπάρχει σήμερα κανένα τραπεζικό απόρρητο.

Υπενθυμίζεται, ότι προστασία της πρώτης κατοικίας μπορεί να πετύχουν (πληρώνοντάς την όπως προαναφέρθηκε) μόνον όσοι μπορεί να υπαχθούν στο Νόμο Κατσέλη (Ν. 3869/2010). Στο προστατευτικό πλέγμα του τελευταίου μπορούν κατ’ αρχήν να υπαχθούν μόνο φυσικά πρόσωπα, όπως άνεργοι, υπάλληλοι, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες (π.χ. γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι), μικρέμποροι, ακόμα και πρώην έμποροι, που διέκοψαν όμως την εμπορία χωρίς κατά το χρόνο διακοπής να έχουν παύσει τις πληρωμές τους.

  • Το μηνιαίο διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα των ανωτέρω πολιτών δεν πρέπει να υπερβαίνει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης προσαυξημένες κατά 70%, ήτοι δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των 912,90 ευρώ για έναν ενήλικα, το ποσό των 1.540,20 ευρώ για δύο ενήλικες – ζευγάρι και το επιπλέον ποσό των 375,70 ευρώ ή 353,60 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο ή εξαρτώμενο ενήλικα αντίστοιχα (όπως ισχύει σήμερα βάσει της Έρευνας Οικογενειακών Προϋπολογισμών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής)

Την ίδια στιγμή το ακίνητο που ζητείται να διασωθεί δεν πρέπει να έχει αντικειμενική αξία που υπερβαίνει τις 180.000 ευρώ για τον άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά 40.000 ευρώ για τον έγγαμο οφειλέτη και κατά 20.000 ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία (3) τέκνα.

Αλήθεια πρώτη: Το πρόβλημα των κόκκινων δανείων είναι υπαρκτό και σημαντική πτυχή του είναι τα επιχειρηματικά δάνεια και όχι τα στεγαστικά. Εξίσου αληθές είναι ότι το πρόβλημα πρέπει να λυθεί διότι δίχως τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να αναπτυχθεί η οικονομία της χώρας.

Αλήθεια δεύτερη: Οι πλειστηριασμοί δεν φαίνεται να γεμίζουν τα «ταμεία των τραπεζών». Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία προκύπτει ότι μόλις το 35% των πλειστηριασμών ολοκληρώνεται με επιτυχία και στο 90% των περιπτώσεων αγοραστής είναι μια τράπεζα. Δηλαδή αντί για λεφτά παίρνει ακίνητο που κάποια στιγμή θα κληθεί να το μεταπουλήσει.

Άραγε σε ποια αγορά εφόσον δεν υπάρχει σημαντική ζήτηση πλην των τουριστικών ακινήτων; Και με τι κόστος διακράτησης (ΕΝΦΙΑ, δαπάνες συντήρησης και φύλαξης); Και εντέλει αυτό είναι «ανακεφαλαιοποίηση»; Έτσι θα βρουν ρευστότητα να χρηματοδοτήσουν την οικονομία;

Αλήθεια τρίτη: Όλα τα «σχέδια» που αίφνης προτείνονται δεν φαίνεται να έχουν ιδιαίτερη σχέση με μια «ελεύθερη» οικονομία. Συνεπώς δεν προβλέπουν να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό ρίσκο οι υφιστάμενοι ιδιώτες μέτοχοι (κυρίως funds), οδηγούν σε αύξηση του δημόσιου χρέους και δεν θεσπίζουν κίνητρα επίλυσης του προβλήματος από τα ήδη εντεταλμένα τραπεζικά στελέχη. Πράγματι, τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες τραπεζικά στελέχη έχουν επιστρατευτεί στον τομέα των αναδιαρθρώσεων δανείων.

  • Μάλιστα, η πολιτεία θεσμοθέτησε και ποινική ασυλία για τις αποφάσεις που λαμβάνουν στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
  • Ποιος, όμως, ελέγχει την ταχύτητα και αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους; Πέτυχαν τους στόχους που είχαν τεθεί και εάν όχι ποιες οι κυρώσεις;
  • Ποιες μορφές κοινωνικής λογοδοσίας, για τα διοικητικά στελέχη, θέσπισε η κυβέρνηση πριν σπεύσει να τους συνδράμει για άλλη μια φορά;
  • Ποιος ελέγχει την πληρότητα, θελκτικότητα και αποτελεσματικότητα των «τραπεζικών προϊόντων αναδιαρθρώσεων»;

Πράγματι, δίχως τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει καμία χώρα. Για αυτό το λόγο πρέπει να το προφυλάξουμε.

  • Και ο καλύτερος τρόπος είναι πριν ξεσπιτώσουμε τη μισή Ελλάδα και βάλουμε όλοι πάλι το χέρι στην τσέπη – στο πλαίσιο μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης που ήδη έχει προαναγγελθεί από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης – να ελέγξουμε ποιοι έκαναν σωστά τη δουλειά τους και ποιοι όχι.

Αργύρης Αργυριάδης 
Δικηγόρος, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής
& Διαχειριστής Αφερεγγυότητας​

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Πάνου Κατσώνη: Αυτοδιοικητικές εκλογές με… όπλο τον like(ισμό) / (τα likes δεν ισοδυναμούν με ψήφους*)!

Published

on

O Αμερικάνος ποιητής Άλεν Γκίνσμπεργκ είπε κάποτε: “Όποιος ελέγχει τα Μέσα Ενημέρωσης και την εικόνα, ελέγχει τον πολιτισμό”, παραφράζοντας και επικαιροποιώντας θα συμπληρώσω: “…όποιος ελέγχει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ελέγχει την μάζα”!


Για χιλιάδες χρόνια οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις χτίζονταν αποκλειστικά στην άμεση διαπροσωπική επικοινωνία. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτέλεσαν έναν επιταχυντή αυτών και ένα ουσιαστικό εργαλείο ταχείας διάδοσης της πληροφορίας. Το πρόβλημα προκύπτει όταν αυτά μετασχηματίζονται σε όπλο για την άμεση αποτύπωση της αποδοχής του λαϊκισμού. Σήμερα τα social media είναι σε ένα σημαντικό «βήμα» για κόμματα και υποψηφίους, το οποίο επιτρέπει εύκολη και φτηνή προώθηση των θέσεών τους σε ευρύτατο κοινό, άμεση διάδραση με τους πολίτες και φυσικά αντιπαράθεση με αντιπάλους.

Η μάχη των πολιτικών για την κάλπη είναι σε πλήρη εξέλιξη και παράλληλα έχει «φουντώσει» και μία άλλη: εκείνη του… like-ισμού.

Του Πάνου Κατσώνη

Ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις είχε αιρετικές ιδέες και πολλοί σύγχρονοι μελετητές του, καθώς και δημοσιογράφοι έχουν αναρωτηθεί για την πραγματική πολιτική ταυτότητά του, είχε πει όμως κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν: «Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: Ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός»! Για να το κάνουμε πιο απλό και συγκεκριμενοποιώντας τον προβληματισμό στο πρώτο του σκέλος, οφείλει κανείς να ξεκαθαρίσει κατ’ αρχάς τη βασική διαφορά ανάμεσα στην αυθεντική λαϊκότητα και στην κατ’ επίφαση έκφρασή της μέσω του λαϊκισμού. Ενώ δηλαδή οτιδήποτε προέρχεται από το λαό, κρίνεται αναγκαίο να του ανήκει και να υπάρχει προς όφελός του, παρατηρούνται έντονες προσπάθειες οικειοποίησής χωρίς ουσιαστική αντιπροσώπευσή του.

Εδώ όμως μπαίνει ένα άλλο ερώτημα με δύο υποερωτήματα. Πως η τεχνολογία επιδρά στην άσκηση της πολιτικής (;) σήμερα και πως ο λαϊκισμός μέσω αυτής είναι ικανός να πάρει επικίνδυνες διαστάσεις; Η εξασφάλιση κάποιων likes είτε λόγω ενός ιδιότυπου savoir vivre εντός των μέσων δικτύωσης είτε ως ένδειξη καλής διαγωγής απέναντι σε κάθε μορφής εξουσία παρέχει εσφαλμένα συμπεράσματα (σε ένα μεγάλο βαθμό). Αν μάλιστα το εξετάσουμε στην ακραία μορφή του περιλαμβάνει ενδελεχείς ελέγχους των προσώπων που επιδοκιμάζουν τους εξουσιάζοντες ή τους αντιπάλους ακόμη και παρεμβάσεις μέσω προσωπικών μηνυμάτων στις αντίθετες απόψεις. Με άλλα λόγια, οι σύγχρονες δυνατότητες της άσκησης πολιτικής μέσω “facebook” ή “twitter” πιθανόν να προκαλέσουν ψεύτικες εντυπώσεις και ετεροκατευθυνόμενο κλίμα, χωρίς -επαναλαμβάνω- να σημαίνει ότι η σοβαρή και μετριοπαθής χρήση -μέσω επιχειρημάτων και πολιτικών θέσεων- των Μ.Κ.Δ δεν μπορεί να δώσει και σωστές εικόνες και απόψεις. Να θυμάστε πάντοτε! Υπερβολή=λαϊκισμός…


Φίλες και φίλοι υποψήφιοι και υποψήφιες σε κάθε μετερίζι μην προσπαθείτε μέσω “συνθημάτων” και σκόπιμου αποπροσανατολισμού
μέσω άτοπων επικλήσεων στο συναίσθημα, να προβάλλεται την εικόνα σας. Καλό θα ήταν να έχετε επιχειρήματα, θέσεις και προτάσεις!


Από τους σχηματισμούς νέων πολιτικών φορέων έως τις προγραμματικές θέσεις και τις προεκλογικές εκδηλώσεις, τα πάντα γίνονται πρώτα γνωστά από τιτιβίσματα και status και μετά μέσω επίσημων δελτίων Τύπου, που τείνουν να τεθούν σε δεύτερη μοίρα. Οι λογαριασμοί και τα προφίλ λειτουργούν ως ηλεκτρονικά φυλλάδια και αφίσες, ως διαφημιστικό υλικό, ως μέσο άμεσου σχολιασμού των όποιων εξελίξεων. Και όλα αυτά είναι ιδιαιτέρως θετικά.

Σε αυτό το σημείο να τονίσω το εξής: Όταν εκείνος ο οποίος πολιτεύεται πράττει με αρχή και τέλος μόνο την προσωπική του εικόνα, ενώ μάλιστα την ίδια στιγμή λίγο πιο δίπλα από το δικό του “φαίνεσθαι” καλούμαστε ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε πραγματικά προβλήματα απτού περιεχομένου εκεί το πράγμα καταντά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ! Αντί λοιπόν φίλες και φίλοι υποψήφιοι και υποψήφιες -σε κάθε μετερίζι- να προσπαθείτε μέσω “συνθημάτων” και σκόπιμου αποπροσανατολισμού
μέσω άτοπων επικλήσεων στο συναίσθημα, να προβάλλεται την εικόνα σας, καλό θα ήταν να έχετε επιχειρήματα, θέσεις και προτάσεις! Χρειάζεται λόγος πολιτικός, ο οποίος θα υπερασπίζεται δικαιώματα και διεκδικήσεις, δίχως να χαϊδεύει αυτιά δρώντας αυταρχικά στο όνομα του απλού πολίτη. Χρειάζεται σαφής πολιτική στάση, η οποία θα εξασφαλίζει την κυριαρχία αυτού με απόλυτα διαφανείς συμμετοχικές διαδικασίες…

Το διακύβευμα των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών φαίνεται πως δεν θα αφορά τις κομματικές και παραταξιακές διαφοροποιήσεις, ούτε τη σύγκρουση παλαιού και του νέου με αυστηρά ηλικιακά κριτήρια, αλλά τη σκληρή μάχη μεταξύ των λαϊκιστών – πελατοκρατών και της ανάγκης ύπαρξης μιας συλλογικής προσπάθειας σε μια νέα πολιτική κουλτούρα χωρίς λογικές πολιτικής καθυστέρησης και προσωπολατρίας στα όρια της γελοιότητας. Αυτό δεν ωφελεί πουθενά!  Στο χέρι μας είναι η επιλογή αυτής της αλλαγής!


Καταλήγοντας υπάρχει και μια ακόμη παγίδα. Αυτή είναι οι ψευδαισθήσεις που δημιουργούν τα social media σχετικά με την απήχηση ενός υποψηφίου και των θέσεών του. Τα μέσα αυτά δίνουν σαφώς μία εικόνα των τάσεων που επικρατούν στην κοινή γνώμη. Θα πρέπει, όμως, όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι δεν συμμετέχει σε αυτά ολόκληρη η κοινωνία. Απλά αναρωτηθείτε κάτι απλό όλοι εσείς που πολιτεύεστε: τα likes ισοδυναμούν με ψήφους;

Η απάντηση δυστυχώς θα σας χαλάσει την συνέχεια της ημέρας σας…

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Διαρροή στραγγισμάτων στο ΧΥΤΑ της Θήβας / Στο ΧΑΔΟ/ΧΥΤΑ Λαμίας τι γίνεται;

Published

on

Διαβάζουμε αυτές τις μέρες δημοσιεύματα που αφορούν στη διαρροή στραγγισμάτων στον ΧΥΤΑ της Θήβας∙ ένας ΧΥΤΑ πρότυπο, όπως μας τον είχαν παρουσιάσει χρόνια τώρα οι «ειδικοί» του ΦΟΔΣΑ. Και μάλιστα πρόσφατα (2015) έγινε το έργο της επέκτασης και αναβάθμισης του ΧΥΤΑ και των υπαρχόντων εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων και των εγκαταστάσεων συλλογής των στραγγισμάτων και της μεταφοράς τους στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Στραγγισμάτων (ΕΕΣ).


Του Στέφανου Σταμέλλου http://www.e-ecology.gr

Αναμφισβήτητα ο κυριότερος λόγος που γίνεται ένας ΧΥΤΑ είναι για να μην υπάρχουν στραγγίσματα. Διαφορετικά προσομοιάζει με ΧΑΔΑ. Ναι ή όχι; Και αναρωτιόμαστε, αν στο ΧΥΤΑ/πρότυπο της Θήβας γίνονται αυτά, τότε τι γίνεται και πού πάνε τα στραγγίσματα στον ΧΑΔΟ/ΧΥΤΑ της Λαμίας; Τουλάχιστον στον ΧΥΤΑ της Θήβας μπορεί να συγκεντρώνονται και να απομακρύνονται. Στον ΧΑΔΟ/ΧΥΤΑ της Λαμίας πώς αντιμετωπίζεται το θέμα; Ποιος ελέγχει και πώς τα στραγγίσματα;

Ο Οδηγός Εσωτερικού Ελέγχου Λειτουργίας και Ασφάλειας Χώρων Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων του ΥΠΕΝ, ο οποίος εκπονήθηκε για τη διασφάλιση της εύρυθμης  λειτουργίας των εγκαταστάσεων, που θεωρείται μείζονος σημασίας για την προστασία του περιβάλλοντος, στη σελίδα 109 αναφέρει: «Για τον έλεγχο διαρροής των στραγγισμάτων και πιθανής μόλυνσης των υπόγειων νερών απαιτείται επισταμένος έλεγχος σχετικά με την πιθανή ρύπανση ή/και μόλυνση του εδάφους και των υπόγειων υδάτων από τυχούσα διαρροή» και παρακάτω: «Ο έλεγχος των υπογείων υδάτων διενεργείται μέσω γεωτρήσεων, που χρησιμοποιούνται για μετρήσεις (ποιοτικές και ποσοτικές) των στραγγισμάτων. Τουλάχιστον μια από αυτές αποτελεί σημείο αναφοράς και βρίσκεται ανάντη του χώρου ενώ τουλάχιστον 2 από τις υπόλοιπες βρίσκονται κατάντη του χώρου.»

http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=ZLh4JdLKdVE%3D&tabid=898&language=el-GR

Ο ΦΟΔΣΑ Στερεάς ΑΕ προκήρυξε το έργο «ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ (ΣΤΡΑΓΓΙΣΜΑΤΩΝ) ΑΠΟ ΤΟ Χ.Υ.Τ.Α. ΘΗΒΑΣ ΣΤΟ Κ.Ε.Λ. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ» ποσού 124.000 ευρώ με το ΦΠΑ. Προκύπτει όμως αβίαστα το ερώτημα: λειτούργησε ποτέ η Ε.Ε.Σ.; Μόνο φέτος έβρεξε; Και για ποια «ακραία καιρικά φαινόμενα θεομηνιών» αναφέρονται στη Θήβα;

Γι’ αυτό λέμε, ένα τόσο σοβαρό θέμα δεν πρέπει να απασχολήσει τη δικαιοσύνη και τον εισαγγελέα; Δεν είναι ένα εξόχως περιβαλλοντικό ζήτημα;;


***Από την Τετάρτη 19/09 το lamianow.gr δημιούργησε την κατηγορία “Απόψεις” προκειμένου να δίνει βήμα στους πολίτες της Λαμίας και όχι μόνο. Οι συντάκτες θα μπορούν να εκφράζουν την προσωπική τους γνώμη σε κόσμια πλαίσια και με δεοντολογικό τρόπο.
Ο κάθε συντάκτης έχει προσωπικά την ευθύνη των γραπτών του και όχι η ιστοσελίδα.

Continue Reading

Διαβάζονται