Στο Καστρί Φθιώτιδας, λίγο πριν την Μακρακώμη και την Σπερχειάδα, υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν θόρυβο αλλά κρατούν ζωντανή την καθημερινή ζωή του τόπου. Όπως η Ζωίτσα και η Ντίνα Ταγια.
Η Ζωίτσα -όπως την φωνάζουν, φίλοι και γνωστοί- διατηρεί το περίπτερο του χωριού. Είναι απ’ τα πρόσωπα που ξέρεις με το μικρό τους όνομα, και σε κάθε πέρασμα θα σε καλωσορίσει με ένα “καλημέρα” από καρδιάς. Όταν δεν είναι εκεί, ασχολείται με τον κήπο της — φροντίζει τα λαχανικά της και ό,τι άλλο φυτρώνει με φροντίδα και υπομονή.
Η αδελφή της, η Ντίνα, έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής της με βελόνα και ψαλίδι. Μοδίστρα στο επάγγελμα, και γυναίκα του σπιτιού — σιωπηλή, ήρεμη, αλλά πάντα παρούσα. Από εκείνες τις φυσικές παρουσίες που δεν επιβάλλονται, αλλά σε κερδίζουν.
Δύο γυναίκες απλές, γνήσιες, που με τον δικό τους τρόπο κρατούν ζεστό το νήμα της ζωής στο χωριό.
Στο Καστρί — όπως και σε τόσες γωνιές της Φθιώτιδας και της Ρούμελης — υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν χρειάζονται τίτλους για να αξίζουν τον σεβασμό μας. Αρκεί να τους συναντήσεις μια φορά.
Τι ωραίες ιστορίες, βρε παιδιά. Καταπληκτικά θέματα τώρα τελευταία.