Πακιστάν: Εκτέλεσαν 15χρονο χριστιανό για ανθρωποκτονία

Ο Άφταμπ Μπαχάντουρ Μασίχ είχε καταδικαστεί το 1992 από δικαστήριο της Λαχόρης σε θάνατο για τον φόνο τριών ανθρώπων.

Σύμφωνα με την βρετανική οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Reprieve και την πακιστανική μη κυβερνητική οργάνωση Justice Project Pakistan (JPP), ο Μασίχ ήταν 15 ετών την περίοδο που καταδικάστηκε και ομολόγησε κατόπιν βασανιστηρίων. Η κυβέρνηση αρνείται ότι βασανίστηκε και αμφισβητεί επίσης ότι ο Μασίχ ήταν ανήλικος όταν διέπραξε το έγκλημα.

Επίσης σύμφωνα με την Reprieve, δύο αυτόπτες μάρτυρες που τον είχαν εμπλέξει στον φόνο των τριών ανθρώπων είχαν στην συνέχεια ανακαλέσει τις μαρτυρίες τους, λέγοντας ότι τους τις είχαν αποσπάσει επίσης με βασανιστήρια.
“Το Πακιστάν προχώρησε με την εκτέλεση του κ. Μπαχάντουρ παρά το γεγονός ότι καταδικάστηκε όταν ήταν παιδί -σε παραβίαση του διεθνούς, αλλά και του πακιστανικού δικαίου”, ανακοίνωσε η Reprieve.

“Είναι μια ημέρα ντροπής για την πακιστανική δικαιοσύνη”, δηλώνει επίσης η Μάγια Φόα, υπεύθυνη της Reprieve, σε ανακοίνωσή της που δόθηκε στην δημοσιότητα μετά την εκτέλεσή του.

Την εποχή που καταδικάστηκε επιτρεπόταν η επιβολή της θανατικής ποινής σε έναν 15χρονο. Ωστόσο το 2000 απαγορεύτηκε η επιβολή της σε ανθρώπους ηλικίας κάτω των 18 ετών.
“Ο Άφταμπ Μπαχάντουρ Μασίχ, ένας χριστιανός, απαγχονίστηκε σήμερα το πρωί στην φυλακή του Κοτ Λάχπατ στην Λαχόρη”, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Πακιστάν, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας αξιωματούχος του σωφρονιστικού αυτού ιδρύματος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.

“Πριν από τον απαγχονισμό του, έκλαιγε και έλεγε ότι είναι αθώος”, σημείωσε εξάλλου αξιωματούχος, τον οποίο επικαλείται το Ρόιτερς, ο οποίος ζήτησε επίσης να μην κατονομαστεί, καθώς δεν είχε άδεια να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης.

Σε επιστολή που είχε γράψει από την φυλακή, στην οποία έμεινε για 23 χρόνια, και δόθηκε στην δημοσιότητα μια ημέρα πριν από την εκτέλεσή του, ο Μασίχ έλεγε και πάλι ότι είναι αθώος.

“Αλλά δεν ξέρω αν αυτό κάνει τη διαφορά”, σημείωνε. “Δεν έχω χάσει τις ελπίδες μου, αν και η νύχτα αυτή είναι ζοφερή (…) Θα ήταν καλύτερα ίσως αν δεν σκεφτόμουνα τι μου έκανε η αστυνομία στην προσπάθειά της να με κάνει να ομολογήσω ψευδώς αυτό το έγκλημα”.