Λήγει μεθαύριο η προθεσμία που έθεσε η Πολιτεία για την αποψίλωση των οικοπέδων προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος της πυρκαγιάς, πράγμα που έχει κινητοποιήσει όλους τους ιδιοκτήτες μικρούς και μεγάλους και όλη τη χώρα καλύπτει αυτές τις ημέρες ο θόρυβος των χορτοκοπτικών μηχανών με χειριστές επαγγελματίες ή αναγκεμένους πολίτες…
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που ανάλογό του, γιατί δεν αφήνει γωνιά της χώρας ανεπηρέαστη μπορεί να θεωρηθεί η κινητοποίηση για την επιδημία του covid ή όπως θα έλεγαν οι παλαιότεροι η επιστράτευση και δεν έχουν άδικο καθώς ο εχθρός, η χλωρίδα έχει χαρακτηριστεί ως ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος και μάλιστα εσωτερικός και πρέπει όλοι να την πολεμήσουμε και όποιος δεν το κάνει, θα πληρώσει αναλόγως κάποιο πρόστιμο.
Στη μάχη αυτή καλούμαι να συμμετάσχω κι εγώ καθώς έχω κάτι παρατημένα κήπια στο χωριό και χωράφια από τα οποία ζούσε η οικογένειά μου και ανεβαίνω αύριο να μπω στη μάχη, μια μάχη την οποία εκ των προτέρων την θεωρώ χαμένη. Τη θεωρώ χαμένη όχι γιατί δεν θα τα καταφέρω, το έχω ξανακάνει με ιδιαίτερη μάλιστα επιτυχία μάλιστα αλλά γιατί αυτή τη φορά δεν έχω συμμάχους τα ζώα. Αναφέρω τα ζώα γιατί μέχρι τότε που ανθούσε η κτηνοτροφία στο χωριό μου τα μόνα χόρτα που κόβαμε ήταν αυτά που προορίζονταν για την τροφή τους το χειμώνα. Όλα τα άλλα αποτελούσαν την βοσκή τους τους θερινούς μήνες κι έτσι και φωτιά να έπαιρνε σε κάποιο σημείο, αυτή δεν περπατούσε γιατί δεν εύρισκε υλικό να φουντώσει.
Οι χωριανοί αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι τον Δεκαπενταύγουστο του 1944 που οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό, η φωτιά δεν βγήκε έξω από τα αυλές των σπιτιών γιατί όλος ο τόπος ήταν βοσκημένος! Αν, ο μη γένοιτο συμβεί κάτι ανάλογο σήμερα το βέβαιο είναι ότι αυτή θα σταματήσει στην κορυφή του Τυμφρηστού καθώς όλη η περιοχή έχει γίνει λόγγος και όποια ξέφωτα υπήρχαν και μονοπάτια τα έχουν καταλάβει τα δέντρα.
Το όπλο που διαθέτω σε αυτή τη μάχη είναι ένα απλό χορτοκοπτικό με το οποίο πριν από λίγα χρόνια που έμενα στο χωριό, κατάφερα μέσα σε 30 ημέρες και καθάρισα το χωράφι. Εκτιμώντας δε τον χρόνο που διέθεσα για τα δικά μου χωράφια, υπολογίζω πως για όλο το χωριό απαιτούνταν πάνω από 600 μεροκάματα, πράγμα αδύνατο να γίνει γιατί ούτε άνθρωποι να χειριστούν τα χορτοκοπτικά υπήρχαν κι αν βρίσκαμε τα ευρώ που ζητούσαν ήταν πολλά. Χώρια δε που κάποια παρατημένα χωράφια αυτοί που τα είχαν, από εκεί ψηλά που είναι, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να βλέπουν να γίνονται λόγγος…
ΥΓ. Το θέμα δεν κλείνει εδώ, απλά έκανα μια εισαγωγή και θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες απ’ αυτόν τον άγονο αγώνα και εμπειρίες δικές μου και άλλων.
δημοσιεύτηκε στο nextdeal.gr/
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.