Υπάρχουν ιστορίες που ξεκινούν με τον ήχο μιας σκουριασμένης αλυσίδας και τελειώνουν με τη ζεστασιά μιας αγκαλιάς. Αυτή είναι η ιστορία του Ερμή, ενός σκύλου που οι άνθρωποι του δεν τον είδαν ποτέ ως σύντροφο αλλά και από την άλλη οι εθελοντές που αρνήθηκαν να τον αφήσουν να «σβήσει».
Πριν από λίγο καιρό, η εικόνα του τετράποδου πρωταγωνιστή, προκαλούσε κόμπο στο στομάχι. Δεμένος σε ένα κάγκελο με ένα κοντό, ασφυκτικό σχοινί,έλιωνε μέρα με τη μέρα. Εκτεθειμένος στη βροχή και στο τσουχτερό κρύο, υποσιτισμένος, μπορούσε να διακρίνει κανείς με ευκολία τον σκελετό του, αναγκαζόταν να ζει μέσα στις ίδιες του τις ακαθαρσίες. Για τους ιδιοκτήτες του, δεν ήταν ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου. Όμως για κάποιους συμπολίτες μας, ήταν ένας “αόρατος” μελλοθάνατος που έπρεπε να σωθεί…

Για τους φιλόζωους, αυτός ο κοκκαλιάρικος σκυλάκος έγινε η προσωπική τους αποστολή. Και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, αποστολή με ιδιαίτερες δυσκολίες. Όταν η γυναίκα που τον είχε επιχείρησε να «εξαφανίσει» το πρόβλημα φεύγοντας από την πόλη, δεν υπολόγισε το πείσμα εκείνων που έχουν μάθει να ακούν την κραυγή όσων δεν έχουν φωνή.
Μεθοδικά, σαν ντεντέκτιβ σε αστυνομική ταινία, οι εθελοντές ξεκίνησαν μια αναζήτηση που ξεπέρασε τα όρια της περιοχής τους. Τον εντόπισαν σε άλλη πόλη, κρυμμένο αλλά όχι ξεχασμένο. Με την κινητοποίηση των αρχών και τη σωτήρια παρέμβαση της δικαιοσύνης, η εισαγγελική παραγγελία έγινε το «κλειδί» που έσπασε τα δεσμά του.

Σήμερα, αν δεις τον Ερμή, δεν θα πιστέψεις στα μάτια σου. Το άλλοτε φοβισμένο και εξαθλιωμένο πλάσμα είναι πλέον ένας αγέρωχος, υγιής και περιποιημένος σκύλος. Το τρίχωμά του λάμπει, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι λάμπει το βλέμμα του.
Βρέθηκε στην αγκαλιά ανθρώπων που έχουν μετατρέψει τα σπίτια και τις ζωές τους σε καταφύγια αγάπης. Άνθρωποι που προσφέρουν το πολυτιμότερο αγαθό τους —τον χρόνο τους— χωρίς αντάλλαγμα, μόνο και μόνο για να δουν μια ουρά να κουνιέται ξανά. Ο σκυλάκος αυτός έμαθε για πρώτη φορά τι σημαίνει χάδι, τι σημαίνει γεμάτο μπολ και, πάνω απ’ όλα, τι σημαίνει να ανήκεις κάπου.Η ιστορία του είναι ένας ύμνος στον εθελοντισμό. Αναδεικνύει ότι η θέληση μερικών «τρελών» ονειροπόλων μπορεί να νικήσει τη γραφειοκρατία, την απόσταση και την αδιαφορία.
Η ιστορία του Ερμή και η αλυσίδα αγάπης των εθελοντών
Το ημερολόγιο έδειχνε 8 Ιανουαρίου 2026. Μια καταγγελία για ένα υποσιτισμένο κουτάβι στη Λαμία, δεμένο σε ένα κάγκελο, έθεσε σε συναγερμό τη Χρυσάνθη Καραγιάννη (εκπρόσωπο της Πανελλήνιας Ομάδας Κατά Της Κακοποίησης Των Ζώων/ΕΜΖΣ 5033 για τη Φθιώτιδα και τη Βοιωτία) και την πρόεδρο της Ομάδας, Μάρθα Πουλτίδου. Αυτό που ακολούθησε όμως, θύμιζε περισσότερο θρίλερ παρά τυπική διαδικασία.
Παρά τις καθημερινές οχλήσεις στο Α.Τ. Λαμίας, ο μικρός Ερμής «χάθηκε» μαζί με την κηδεμόνα του αμέσως μετά τον πρώτο έλεγχο της αστυνομίας. Ο Ερμής δεν έφερε microchip. Ουσιαστικά, το ζώο ήταν «φάντασμα», μια ύπαρξη χωρίς νομική προστασία, παραδομένο στην τύχη του.
«Χρειάστηκε να υπερβούμε όρια και θεσμούς για το αυτονόητο», δηλώνει η κα Καραγιάννη. Στις 13 Ιανουαρίου, μια πολυσέλιδη αναφορά με συμπληρωματικά στοιχεία στάλθηκε παντού, αποδίδοντας ευθύνες ακόμη και στις αρμόδιες αρχές. Η αγωνία είχε χτυπήσει κόκκινο.
Η λύτρωση ήρθε μέσω email: Μια Διάταξη Αφαίρεσης από την Εισαγγελία Λιβαδειάς. «Όταν την είδα, έκλαιγα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω», εξομολογείται η Χρυσάνθη Καραγιάννη. Όμως, η διάταξη ήταν απλώς ένα χαρτί, όσο ο Ερμής παρέμενε άφαντος.
Έτσι οι εθελοντές ανέλαβαν ρόλο ερευνητών. Η Μάρθα Πουλτίδου κατάφερε να εντοπίσει και να συνομιλήσει με την πρώην κηδεμόνα, ασκώντας την απαραίτητη πίεση. Την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, η Χρυσάνθη Καραγιάννη μαζί με την εθελόντρια Έφη Πετροπούλου ξεκίνησαν ένα οδοιπορικό από τη Λαμία στη Σπερχειάδα και τελικά στη Λιβαδειά.
Εκεί, αργά τη νύχτα, μαζί με τον εθελοντή Απόστολο Καψιώτη, μετέβησαν στο Α.Τ. Λιβαδειάς.
Μετά από εννέα ημέρες μάχης, ο Ερμής παραδόθηκε επιτέλους στην Πανελλήνια Ομάδα κατά της Κακοποίησης των Ζώων. Ο Ερμής οδηγήθηκε ξημερώματα Σαββάτου σε ιδιωτικό κτηνιατρείο όπου έλαβε την απαραίτητη φροντίδα, έγινε ηλεκτρονική σήμανση και πλέον φιλοξενείται από την κα Καραγιάννη και έχει μεταμορφωθεί σε ένα πανέμορφο αξιαγάπητο πλάσμα. Χρειάστηκαν ειδικές τροφές και βιταμίνες για να επανέλθει σε φυσιολογική κατάσταση και έχει εξασφαλιστεί Επίσημη Κτηνιατρική Γνωμάτευση
Σήμερα ο Ερμής ανταποδίδει την αγάπη με παιχνίδια και αγκαλιές.
Αν η Χρυσάνθη, η Μάρθα, η Έφη και ο Απόστολος είχαν σταματήσει στην πρώτη κλειστή πόρτα, ο Ερμής σήμερα δεν θα υπήρχε.
Και να θυμάσαι. Μην προσπερνάς το βλέμμα που υποφέρει. Μπορεί να είσαι εσύ ο ντεντέκτιβ, ο δικαστής ή ο εθελοντής που θα αλλάξει το πεπρωμένο μιας ζωής. Γιατί στο τέλος της ημέρας, σώζοντας ένα ζώο, δεν αλλάζεις τον κόσμο, αλλά σίγουρα αλλάζεις όλο τον κόσμο γι’ αυτό το ζώο.
Αφήστε μια απάντηση
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.



























Υπάρχουν και αγγελίες για δουλειά, μήν τεμπελιά ζετέ.
Ποσο κτήνος Θεε μου
Ευχαριστούμε για την αναγνώριση του αέναου αγώνα των εθελοντών…
Αυτός είναι ο πολιτισμός των Λαμιέων και όχι μόνο αισχος ευτυχώς υπάρχουν και αληθινοί άνθρωποι αυτούς ευχαριστώ από καρδιάς για το έργο αγάπης και σεβασμού προς τα ζωα
Και τώρα θα πάει σε άλλα κτήνη που θα τον έχουν στα σαλόνια αλλά θα αποκτήσει καρκίνο, νεφρική ανεπάρκεια, εγκεφαλίτιδα, ίσως ζάχαρο, λοιμώδη περιτονίτιδα και ένα άλλο που είδα βακτιριαδιακή ενδοκαρδίτιδα..!! Μπράβο σε όσους δεν τα βασανίζουν έχοντας μέσα στα κρεβάτια και στα σαλόνια…!!!