Σκληρό παζάρι Ελλάδας – δανειστών στις Βρυξέλλες

Τα χρονικά περιθώρια είναι πλέον ασφυκτικά και η Ελλάδα αναζητά τρόπους για να γεφυρώσει το χάσμα με τους εταίρους, χωρίς ωστόσο να παρεκκλίνει από τις «κόκκινες» γραμμές που έχει θέσει.

Η ελληνική πρόταση βρίσκεται ήδη στα χέρια της ΕΚΤ, της ΕΕ και του ΔΝΤ οι οποίοι μετά από την τεχνική αξιολόγηση θα δώσουν την τελική απάντηση στην Αθήνα.

Οι προτάσεις αφορούν την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού και την μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Στόχος αποτελεί η επίτευξη συμφωνίας σε επίπεδο προσωπικού έστω και την τελευταία ώρα πριν από το eurogroup της 18ης Ιουνίου – τελευταία ευκαιρία για την ομαλή εξέλιξη της εξυπηρέτησης των ελληνικών δανειακών υποχρεώσεων.

Στο μεταξύ, σήμερα Κυριακή, φτάνουν στις Βρυξέλλες ο… αρχιτέκτονας του ελληνικού προγράμματος από πλευράς ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν, συνοδευόμενος από τον επικεφαλής του ελληνικού προγράμματος, Ρίσι Γκογιάλ.

Ωστόσο, η κατάσταση όσο περνούν οι ημέρες δυσκολεύει και η ελληνική ομάδα των κ.κ. Δραγασάκη, Τσακαλώτου, Παπά και Χουλιαράκη επιθυμεί -όπως αναφέρουν ελληνικές πηγές- να υπάρξει ένας διάλογος προκειμένου να αμβλυνθούν οι διαφορές που απομένουν. Πάντως από κυβερνητικής πλευράς, έγινε σαφές και χθες ότι δεν υπάρχει θέμα τεχνικών διαβουλεύσεων.

Το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης

Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο της Αθήνας προβλέπει τρεις συντελεστές ΦΠΑ (6%, 12% και 23%) και κατάργηση των εκπτώσεων στα νησιά, φρένο στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας στο 62ο έτος, έλεγχο αποδοχών και προσλήψεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και επέκταση ενιαίου μισθολογίου σε ΔΕΚΟ και περιορισμό των αμυντικών δαπανών.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ανοιχτά παραμένουν τα ζητήματα του αναπτυξιακού πακέτου και της αναδιάρθρωσης του χρέους.

Με τις συγκεκριμένες προτάσεις η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί:

α) Να γεφυρώσει ένα χάσμα 0,25% του ΑΕΠ ετησίως στα πρωτογενή πλεονάσματα με τους θεσμούς να επιμένουν σε πλεόνασμα 1% φέτος, 2% το 2016 και 3% του ΑΕΠ το 2017.

β) Να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό που προκαλείται και είναι μεγαλύτερο του στόχου των πλεονασμάτων, αφού οι δανειστές διαφωνούν με την απόδοση μέτρων ή τα θεωρούν έκτακτου χαρακτήρα επιμένοντας σε περιστολή δαπανών (σε δημόσιο και ασφαλιστικό) που αρνείται η Αθήνα.

γ) Να λάβει δέσμευση για τον χρόνο και την μορφή παρεμβάσεων στο χρέος και κάποια δέσμευση για αναπτυξιακό πακέτο