Μπορεί κάποιοι να προσπαθούν να πολώσουν την κατάσταση ενόψει των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών στον Δήμο Λαμιέων ωστόσο δύο εκ των υποψηφίων τους έβαλαν στην θέση τους με την στάση που επέδειξαν το βράδυ του Σαββάτου στην Πλατεία Ελευθερίας! Νίκος Σταυρογιάννης και Θύμιος Καραϊσκός ή Θύμιος Καραϊσκος και Νίκος Σταυρογιάννης -όπως θέλετε το παίρνετε- έδωσαν μαθήματα Fair Play και Πολιτικού… Πολιτισμού.
Κατά την διάρκεια του αγώνα δρόμου και ενώ ο αντιπεριφερειάρχης και υποψήφιος δήμαρχος Λαμιέων Θύμιος Καραϊσκος είχε προσέλθει στην εξέδρα -που είχε τοποθετηθεί στο μέσον της πλατείας- κατέφθασε και ο δήμαρχος Λαμιέων και εκ νέου υποψήφιος Νίκος Σταυρογιάννης. Πριν ο τελευταίος περάσει στην θέση του, πέρασε μπροστά από τον κ. Καραϊσκο και τον χαιρέτησε δια χειραψίας σε καλό κλίμα.
Λίγη ώρα αργότερα και ενώ οι παρουσιαστές της εκδήλωσης ζήτησαν από τον κ. Καραϊσκο μια δήλωση σχετικά με την διοργάνωση εκείνος σεβόμενος την παρουσία του δημάρχου Λαμιέων και το γεγονός ότι ο δήμος ήταν οικοδεσπότης και συνδιοργανωτής, ζήτησε πρώτα να πάρει τον λόγο ο δήμαρχος τηρώντας θα λέγαμε το fair play.
Την ίδια ώρα ένας άλλος υποψήφιος δήμαρχος Λαμιέων, ο Παναγιώτης Στασινός ήταν… ενεργό μέλος του αγώνα συμμετέχοντας στην σκυταλοδρομία.
Το αυτόνοητο έγινε…. Που είναι το παραξενο(?) και γιατί να δημιουργησουμε κλιμα…καλημέρα
ΕΜΕΙΣ ΦΙΛΕ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΑΣΧΗΜΟ ΚΛΙΜΑ. ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ!ΔΕΝ ΜΑΖΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΓΑΛΑ!!!
Εξάλλου επειδή η ζωή είναι μικρή και οι “πολιτικοί” τα βρίσκουν οπως δείχνει το πρόσφατο παρελθόν, μεθαύριο μπορεί ο Νίκος με το Θύμιο, να γίνουν οπως ήταν ο Πανος με τον Αλέξη, σωστά???
Φίλε ανώνυμε,ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει,μέσα στις επόμενες λιγες μέρες και τα ξαναλέμε. Μη χαθούμε.
Συμφωνώ με τον ΛΑΜΙΩΤΗ. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φορά για πολύν καιρό ένα πρόσωπο για τον εαυτό του και ένα διαφορετικό για τον πολύ κόσμο, χωρίς να μπερδευτεί τελικά για το ποιο από τα δύο είναι το αληθινό.
Η ευγένεια είναι κατά το ήμισυ καλοί τρόποι και κατά το ήμισυ καλά ψέματα. Ο λαός μας λέει: Κι αλευρωμένος να ‘ναι ο ποντικός, η γάτα τον γνωρίζει.