Το λες και καταθλιπτικό το «τοπίο». Μια Λαμία που δεν θυμίζει σε τίποτα την πόλη των προηγούμενων ημερών που έσφυζε από ζωή, από κίνηση, από ήχους παιδιών και μεγαλύτερων που έτρεξαν για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής.
Τώρα το αδειανό τοπίο ήρθε για να αντικαταστήσει πλήρως το πολύβουο, και για 3 εβδομάδες (θεού θέλοντος). Ένα περιπολικό, ένας ντελιβεράς, ένα αυτοκίνητο που πάει να πάρει κάποια φάρμακα (ελπίζουμε όχι κάτι σοβαρό) και η καντίνα του Κάστρου και αυτή έρημη να συμπληρώνει την εικόνα της έρημης πόλης.
Για την ακρίβεια αυτό που αντικρύσαμε το πρώτο βράδυ του lockdown δεν μπορούμε να το ονομάσουμε ακριβώς… πόλη. Ο ακριβής χαρακτηρισμός είναι μάλλον «αστικό» τοπίο. Γιατί η πόλη δεν είναι οι δρόμοι, ο φωτισμός και τα ντουβάρια των κτιρίων. Η πόλη είναι ο κόσμος της. Η πόλη είναι οι πολίτες…. Οι δημότες που με την παρουσία τους, την συναναστροφή τους, τις ομιλίες τους, την κάθε κίνησή τους δημιουργούν αυτό που λέμε… πόλη !
Αυτό που αντικρύσαμε ήταν μια ερημιά, λες και όλοι έφυγαν γρήγορα και για κάποιον λόγο αφήνοντας πίσω τα φώτα ανοικτά, είτε γιατί βιαζόταν να φύγουν, είτε γιατί ήθελαν να αφήσουν πίσω τους μια ελπίδα ότι σύντομα θα ξαναγυρίσουν. Σκόρπιες σκέψεις και συναισθήματα μας περιτριγυρίζουν ευτυχώς για λίγο… μιας και ο ντελιβεράς και ο ήχος από το «παπί» του στην προκειμένη περίπτωση μοιάζει «σωτήριος» υπενθυμίζοντάς μας μια κανονικότητα που σύντομα ελπίζουμε να επιστρέψει.
Δύσκολα να περιγράψεις ως ρεπορτάζ την εικόνα. Γίνεσαι περισσότερο συναισθηματικός, λυρικός, σχεδόν «άγαρμπα» λογοτεχνικός. Θα αφήσουμε τις εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους. Πολλοί θα σκεφτούν… «τουλάχιστον εσύ βγαίνεις όποτε θες ως δημοσιογράφος» και «δεν δίνεις λογαριασμό σε κανέναν». Ναι για να πω την αλήθεια, αυτό πίστευα και εγώ… Ότι λόγω επαγγέλματος στην προκειμένη περίπτωση έχω το πλεονέκτημα να κινούμαι όπως και όποτε θέλω.
Πόσο λάθος έκανα… Πόσο καλύτερα να μην έβγαινα έξω αντικρύζοντας αυτή την εικόνα. Δεν έχει πλάκα… Τι να κάνεις την βόλτα χωρίς να έχεις να ανταλλάξεις μια κουβέντα με κανέναν. Τι να κάνεις μόνος σε μια άδεια πόλη; Καλύτερα στη σιγουριά του σπιτιού. Καλύτερα ελάχιστα τετραγωνικά μαζί με την οικογένεια παρά μια ολόκληρη πόλη με κανέναν δίπλα σου…
