Νέος εκλογικός νόμος: Τι αλλάζει στα χωριά – Πότε καταργείται το συμβούλιο και ποιος μπορεί να είναι υποψήφιος / Βίντεο

Ο Λάμπρος Μπαμπαλιούτας εξηγεί τις αλλαγές που φέρνει ο νέος εκλογικός νόμος στις μικρές δημοτικές κοινότητες. Το όριο των 301 κατοίκων και η δυνατότητα υποψηφιότητας από άλλο χωριό του ίδιου δήμου αλλάζουν τα δεδομένα.

Ο νέος εκλογικός νόμος αλλάζει την εκπροσώπηση στα μικρά χωριά.
Lamianow.gr

Ο δικηγόρος και συνταγματολόγος Λάμπρος Μπαμπαλιούτας μιλώντας στον LAMIA POLIS εξηγεί τις σημαντικές αλλαγές που φέρνει το νέο εκλογικό πλαίσιο στις μικρές δημοτικές κοινότητες. Το όριο των 301 κατοίκων, η εκπροσώπηση από ένα μόνο πρόσωπο και η δυνατότητα υποψηφιότητας κατοίκων άλλων χωριών του ίδιου δήμου.

@lamiapolis877

HOOK: 🏘️ Τι αλλάζει στα χωριά με τον νέο εκλογικό νόμο; Ποια χωριά χάνουν το συμβούλιό τους και ποιος μπορεί να κατέβει υποψήφιος χωρίς να είναι δημότης της κοινότητας; ===== Ο συνταγματολόγος Λάμπρος Μπαμπαλιούτας εξηγεί αναλυτικά τις αλλαγές που φέρνει ο νέος εκλογικός νόμος στις μικρές δημοτικές κοινότητες. Το όριο για την εκλογή συμβουλίου ανεβαίνει στους 301 κατοίκους, ενώ στα μικρότερα χωριά θα εκλέγεται μόνο ένας εκπρόσωπος. Παράλληλα, υποψήφιος σε μία κοινότητα μπορεί να είναι δημότης άλλου χωριού, αρκεί να ανήκει στον ίδιο δήμο. Τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη και ποια προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν στις τοπικές κοινωνίες; 👉 Διαβάστε αναλυτικά στο Lamianow.gr

♬ πρωτότυπος ήχος – Lamia Polis 87.7 FM

Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο θα εκπροσωπούνται τα μικρά χωριά προβλέπει το νέο εκλογικό πλαίσιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο δικηγόρος και συνταγματολόγος Λάμπρος Μπαμπαλιούτας.

Η βασικότερη αλλαγή αφορά το πληθυσμιακό όριο που απαιτείται ώστε μία δημοτική κοινότητα να διαθέτει συμβούλιο. Όπως εξήγησε, επανέρχεται το όριο των 301 κατοίκων, με βάση τα στοιχεία της τελευταίας επίσημης απογραφής.

Αυτό σημαίνει ότι χωριά με πληθυσμό έως και 300 κατοίκους δεν θα εκλέγουν πολυμελές συμβούλιο δημοτικής κοινότητας, αλλά θα εκπροσωπούνται μόνο από τον εκπρόσωπο της δημοτικής κοινότητας.

Από τους 201 στους 301 κατοίκους

Μέχρι σήμερα, όπως σημείωσε ο κ. Μπαμπαλιούτας, συμβούλιο μπορούσε να υπάρχει σε κοινότητες με πληθυσμό από 201 κατοίκους και πάνω.

Με τη νέα ρύθμιση, το όριο ανεβαίνει κατά εκατό κατοίκους:

  • Από 301 κατοίκους και πάνω θα εκλέγεται συμβούλιο δημοτικής κοινότητας.
  • Έως 300 κατοίκους θα εκλέγεται μόνο ένας εκπρόσωπος.

Η αλλαγή αυτή αναμένεται να επηρεάσει μεγάλο αριθμό χωριών, ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια και σε δήμους όπου υπάρχουν πολλές ορεινές ή μικρές πληθυσμιακά κοινότητες.

Ο συνταγματολόγος προειδοποίησε ότι, εφόσον διατηρηθεί οριστικά το όριο των 301 κατοίκων, πολλές δημοτικές κοινότητες θα μείνουν χωρίς συμβούλιο και θα διαθέτουν μόνο έναν εκπρόσωπο.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ένα πολυμελές συμβούλιο μπορεί να εκφράσει διαφορετικές απόψεις, να κατανείμει αρμοδιότητες και να διεκδικήσει συλλογικά λύσεις για τα προβλήματα του χωριού. Αντίθετα, στην περίπτωση του ενός εκπροσώπου, ολόκληρη η ευθύνη της τοπικής εκπροσώπησης συγκεντρώνεται σε ένα πρόσωπο.

Υποψήφιος στο χωριό χωρίς να είναι δημότης του χωριού

Η δεύτερη κρίσιμη αλλαγή που ανέδειξε ο Λάμπρος Μπαμπαλιούτας αφορά τα πρόσωπα που έχουν δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα σε μία δημοτική κοινότητα.

Σύμφωνα με την ερμηνεία που παρουσίασε, ο υποψήφιος εκπρόσωπος ή σύμβουλος μιας κοινότητας δεν είναι απαραίτητο να είναι εγγεγραμμένος στο δημοτολόγιο του συγκεκριμένου χωριού.

Αρκεί να είναι δημότης του ίδιου δήμου.

Με απλά λόγια, ένας πολίτης που είναι εγγεγραμμένος σε μία δημοτική κοινότητα μπορεί να τοποθετηθεί ως υποψήφιος σε διαφορετική κοινότητα, αρκεί και τα δύο χωριά να ανήκουν στον ίδιο δήμο.

Ο κ. Μπαμπαλιούτας διευκρίνισε ότι η πρόβλεψη αυτή δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά, αλλά αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου θεσμικού πλαισίου και του νόμου 4804/2021. Ωστόσο, όπως τόνισε, το ζήτημα εξακολουθεί να δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την πραγματική σύνδεση του υποψηφίου με την κοινότητα την οποία καλείται να εκπροσωπήσει.

Το παράδειγμα με το Αρχάνι και τη Γραμμένη

Για να εξηγήσει πρακτικά τι μπορεί να συμβεί, ο Λάμπρος Μπαμπαλιούτας χρησιμοποίησε το παράδειγμα δύο κοντινών χωριών, του Αρχανίου και της Γραμμένης.

Εφόσον τα δύο χωριά υπάγονται στον ίδιο δήμο, ένας συνδυασμός που δεν μπορεί να βρει υποψήφιο στο ένα χωριό θα μπορεί, σύμφωνα με όσα ανέφερε, να χρησιμοποιήσει ως υποψήφιο έναν δημότη που είναι εγγεγραμμένος στο άλλο.

Για παράδειγμα, αν ένας συνδυασμός δεν βρίσκει κάτοικο ή δημότη της Γραμμένης που να επιθυμεί να είναι υποψήφιος εκπρόσωπος, θα μπορεί να προτείνει κάποιον που είναι εγγεγραμμένος στο Αρχάνι, με την προϋπόθεση ότι και οι δύο κοινότητες ανήκουν στον ίδιο δήμο.

Αντίστοιχα, ένας δημότης της Γραμμένης θα μπορούσε να εμφανιστεί ως υποψήφιος στο Αρχάνι, ακόμη και αν δεν είναι εγγεγραμμένος στο δημοτολόγιο της συγκεκριμένης κοινότητας.

Γιατί δίνεται αυτή η δυνατότητα

Στην πράξη, η δυνατότητα επιλογής υποψηφίων από άλλες κοινότητες μπορεί να διευκολύνει τους εκλογικούς συνδυασμούς, ιδιαίτερα σε χωριά με ελάχιστους κατοίκους, όπου συχνά είναι δύσκολο να συμπληρωθούν τα ψηφοδέλτια.

Σε μικρές κοινότητες μπορεί να μην υπάρχουν αρκετοί ενδιαφερόμενοι, ενώ αρκετοί μόνιμοι κάτοικοι ενδέχεται να μην πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις ή να μη θέλουν να συμμετάσχουν στις εκλογές.

Έτσι, ο υποψήφιος δήμαρχος θα έχει τη δυνατότητα να αναζητήσει κάποιο πρόσωπο από άλλη κοινότητα του δήμου και να το τοποθετήσει στο ψηφοδέλτιο.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Μπαμπαλιούτα, η λύση αυτή δημιουργεί ένα νέο ουσιαστικό πρόβλημα: κατά πόσο οι κάτοικοι ενός χωριού θα αποδεχθούν ως εκπρόσωπό τους κάποιον που προέρχεται από διαφορετική περιοχή και πιθανώς δεν γνωρίζει σε βάθος τα προβλήματα, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της κοινότητάς τους.

Θα αποδεχθούν οι κάτοικοι έναν «ξένο» υποψήφιο;

Το ερώτημα που τέθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης ήταν τι θα συμβεί όταν εμφανιστεί σε ένα μικρό χωριό ένας υποψήφιος από άλλη κοινότητα και ζητήσει την ψήφο των κατοίκων.

Η πρόβλεψη μπορεί να είναι τυπικά νόμιμη, όμως η πολιτική και κοινωνική αποδοχή είναι διαφορετικό ζήτημα. Στα μικρά χωριά η προσωπική σχέση, η καταγωγή, η μόνιμη παρουσία και η γνώση της καθημερινότητας έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα.

Ένας υποψήφιος που δεν ζει στο χωριό μπορεί να δυσκολευτεί να πείσει ότι θα υπερασπιστεί αποτελεσματικά τα συμφέροντά του. Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν εντάσεις ανάμεσα στις κοινότητες ή να θεωρηθεί ότι ένας εκλογικός συνδυασμός επιχειρεί απλώς να καλύψει τυπικά μία κενή θέση στο ψηφοδέλτιό του.

«Ο νόμος δεν απαιτεί πάντα εντοπιότητα»

Ο Λάμπρος Μπαμπαλιούτας υπογράμμισε ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του εκλογικού πλαισίου είναι πως, σε πολλές περιπτώσεις, ο νομοθέτης περιορίζεται στη γενική προϋπόθεση ότι κάποιος πρέπει να είναι «δημότης».

Δεν διευκρινίζεται πάντοτε ότι πρέπει να είναι δημότης του συγκεκριμένου δήμου ή εγγεγραμμένος στο δημοτολόγιο της συγκεκριμένης κοινότητας στην οποία επιθυμεί να είναι υποψήφιος.

Όπως παρατήρησε, αυτή είναι μία διαχρονική επιλογή του νομοθέτη και όχι αποκλειστικά χαρακτηριστικό του νέου κώδικα.

Ο ίδιος εξέφρασε την απορία του για το γεγονός ότι η συγκεκριμένη αδυναμία δεν εντοπίστηκε και δεν διορθώθηκε, παρά το γεγονός ότι αρκετοί βουλευτές έχουν υπηρετήσει στο παρελθόν ως δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι ή γενικότερα ως αιρετοί της Αυτοδιοίκησης.

Κατά την άποψή του, θα μπορούσε να προβλέπεται καθαρά ότι όποιος επιθυμεί να εκπροσωπήσει μία κοινότητα πρέπει να έχει πραγματικό και θεσμικά αποδεδειγμένο δεσμό με αυτήν.

Οι δύο μεγάλες αλλαγές για τα χωριά

Με βάση την ανάλυση του Λάμπρου Μπαμπαλιούτα, οι κάτοικοι των μικρών χωριών πρέπει να γνωρίζουν δύο βασικές αλλαγές:

Πρώτον, το όριο για την εκλογή συμβουλίου δημοτικής κοινότητας επανέρχεται στους 301 κατοίκους. Επομένως, πολλά χωριά που μέχρι σήμερα εξέλεγαν συμβούλιο θα περιοριστούν στην εκλογή ενός μόνο εκπροσώπου.

Δεύτερον, ο υποψήφιος μιας κοινότητας δεν θα χρειάζεται απαραιτήτως να είναι εγγεγραμμένος σε αυτήν. Θα μπορεί να προέρχεται από άλλο χωριό, εφόσον είναι δημότης του ίδιου δήμου.

Πρόκειται για αλλαγές που μπορεί να διευκολύνουν την κατάρτιση των ψηφοδελτίων, ταυτόχρονα όμως εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την εντοπιότητα, την αντιπροσωπευτικότητα και την ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στις αποφάσεις που τις αφορούν.

ΔΕΙΤΕ ΟΛΌΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Share This Article
Δεν υπάρχουν Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *