Η τρούφα είναι ένα από τα πιο περιζήτητα, εκλεκτά εδέσματα παγκοσμίως, με μεγάλη γαστρονομική και θρεπτική αξία. Τα τελευταία χρόνια, έχει ενταχθεί στο ”μενού” πολλών Ελλήνων, με αρκετούς τρόπους. Σε μακαρονάδες, πίτσες, λάδι τρούφας, μαγιονέζα, τυριά και άλλα. Λίγοι όμως γνωρίζουν, πως η Ελλάδα, έχει αρχίσει να γίνεται, η νέα ”τρουφοχώρα” της Ευρώπης, αφού όπως εξηγεί στο newmoney.gr, ο Γιαννιώτης καλλιεργητής Βασίλης Μυλωνάς, το κυνήγι της έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές τα τελευταία χρόνια, ενώ η ενίσχυση της καλλιέργειάς της στο μέλλον, θα δώσει προοπτικές και σημαντικές ανάσες, ιδιαίτερα σε τοπικές οικονομίες.
”Το ενδιαφέρον το δικό μου με την τρούφα, ήρθε ως συνέχεια του ενδιαφέροντος, που είχα για τα μανιτάρια”, εξηγεί ο κ. Μυλωνάς. ”Περίπου στο 2007, εγώ και άλλοι γνωστοί με το ίδιο ενδιαφέρον, αναρωτηθήκαμε αν υπάρχει στην Ελλάδα η τρούφα, που τόσο ακούγαμε στο εξωτερικό.
Καθώς μετείχαμε και στον Σύλλογο μανιταρόφιλων, κάναμε μια εκδήλωση που είχαμε καλέσει κάποιους ειδικούς, μεταξύ αυτών και έναν Ιταλό, για να μας μιλήσουν για την τρούφα και την καλλιέργειά της. Τότε ήταν, που αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε ότι υπάρχει και στην Ελλάδα τρούφα.
Κάπου στο 2012, με μια ομάδα που είχαμε εδώ στα Ιωάννινα, αναρωτηθήκαμε γιατί όλα τα φυτά, τα οποία χρησιμοποιούμε στην καλλιέργεια της τρούφας έρχονται από το εξωτερικό. Έτσι δοκιμάσαμε με δική μας πρωτοβουλία τις τεχνικές εμβολιασμού τοπικών φυτών με τοπική τρούφα. Αποφασίσαμε να συνδυάσουμε ελληνικά φυτά με ελληνικά στελέχη τρούφας σε αυτή τη διαδικασία πολλαπλασιασμού, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα συνεχίσει να έχει και στην Ελλάδα η καλλιέργεια της τρούφας αυτήν την εξέλιξη, που έχει ήδη στις άλλες χώρες, στην Ιταλία, τη Γαλλία και τα τελευταία χρόνια, πάρα πολύ στην Ισπανία”, σημειώνει ο κ. Μυλωνάς.
”Aπό εκεί πέρα εγώ ασχολούμαι με την καλλιέργεια της τρούφας, έχω δυο μικρές καλλιέργειες”.
”Γιατί ονομάζω την Ελλάδα τη νέα τρουφοχώρα της Ευρώπης”
”Εγώ ονομάζω την Ελλάδα ως την νέα τρούφο-χώρα της Ευρώπης”, αναφέρει ο κ. Μυλωνάς και εξηγεί: Όπως σας είπα, περίπου από το 2008 ξεκινήσαμε να ανακαλύπτουμε τι έχουμε, ποια είδη έχουμε. Σήμερα ξέρουμε ότι έχουμε δεκάδες είδη τρούφας, κυρίως με τη δουλειά που έχουν κάνει οι μανιταρόφιλοι Ελλάδας και ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, που είναι πρόεδρος εκεί στο Σύλλογο, που κάνουν συστηματική καταγραφή.
Βέβαια από αυτά τα δεκάδες είδη τα εμπορεύσιμα είναι περίπου 8-9. Αλλά η σημασία αυτής της διαπίστωσης νομίζω είναι από μόνη της πολύ σημαντική, γιατί ενώ δεν γνωρίζαμε ότι υπάρχει τρούφα στο φυσικό περιβάλλον, βλέπουμε ότι σχεδόν όλα τα εμπορεύσιμα είδη υπάρχουν στην Ελλάδα. Μπορούμε να πούμε, ότι και η Ελλάδα είναι μια χώρα, που δύναται να καλλιεργηθεί τρούφα.
Το πιο συχνά καλλιεργούμενα είδη τρούφας είναι 4: η μαύρη χειμερινή πολύτιμη τρούφα (Tubermelanosporum), λόγω και της υψηλής εμπορικής αξίας που έχει, η μαύρη καλοκαιρινή (Tuber aestivum) και η φθινοπωρινή εκδοχή της (Tuber uncinatum), καθως και η λευκή ανοιξιάτικη τρούφα (Tuber borchi).
Ακόμα και στην περίπτωση της μαύρης χειμερινής, αυτής που οι Γάλλοι ονομάζουν το διαμάντι της γαστρονομίας, έχουμε ένα-δύο δείγματα στην Ελλάδα αρχικά, αυτή καλλιεργείται. Άρα, βρίσκουμε όλα τα σημαντικά είδη τα εμπορεύσιμα και καλλιεργούμε πλέον, ξέρουμε ότι μπορούμε να καλλιεργήσουμε και την Tubermelanosporum. Ξέρουμε ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να καλλιεργήσει πολλές τρούφες, γιατί υπάρχουν και στο φυσικό της περιβάλλον.
Πού και πώς καλλιεργείται η τρούφα, για την οποία δεν υπάρχουν… μαγικές συνταγές
Όπως εξηγεί ο κ. Μυλωνάς, ”η τρούφα είναι ένας μύκητας, ο οποίος συμβιώνει με κάποια φυτά. Δεν ζει μόνος του, ούτε ανταγωνίζεται τα φυτά. Τα δένδρα που φυτεύονται συνήθως είναι δρυς, πουρνάρι και φουντουκιές, αλλά και είδη όπως ο γαύρος η ακόμα και το πεύκο, στην καλλιέργεια κυρίως της T. borchi.
Για να ξεκινήσει η παραγωγή, θέλουμε 7-8 χρόνια. Υπάρχουν αναφορές, που προσδιορίζουν αυτή την αναμονή στα 6 χρόνια περίπου, εγώ προτιμώ να μιλάμε για 7-8 χρόνια. Αυτό είναι σε συνδυασμό με τις φροντίδες και τις παρεμβάσεις που θα κάνουμε στο ενδιάμεσο”.
Όπως υπογραμμίζει, μαγικές συνταγές, δεν υπάρχουν και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην αποδώσει μια καλλιέργεια. ”Πρώτα απ’ όλα είναι μία καλλιέργεια που δεν τη βλέπουμε”, εξηγεί. Από εκεί και πέρα, παίζει ρόλο η φροντίδα, οι εδαφολογικές, αλλά και οι καιρικές συνθήκες.
Η καλλιέργεια τρούφας, ιδιαίτερα της χειμερινής, ευδοκιμεί σε αρκετές περιοχές της χώρας πλέον και ιδιαίτερα στα ορεινά. ”Τρούφα καλλιεργείται στα Γιάννενα, στη Λάρισα, στα ορεινά όμως, στην Αριδαία, στις Σέρρες, στην Εύβοια, στη Θήβα. Θα τολμούσα να πω, έχουμε και στην Πελοπόννησο, στα ορεινά, στην Κορινθία και στη Λαμία”.
Κυνήγι και καλλιέργεια
”Και στις δύο περιπτώσεις και στην καλλιέργεια χρειαζόμαστε ένα εκπαιδευμένο σκυλί (τα περιβόητα τρουφόσκυλα), για να εντοπίσει τις τρούφες όταν είναι ώριμες.
Το κυνήγι όμως, είναι κάτι διαφορετικό σε σχέση με την καλλιέργεια, γιατί στην καλλιέργεια έχουμε ένα συγκεκριμένο χώρο, που τον έχουμε περιφράξει, έχουμε καλλιέργειες στο συγκεκριμένο είδος και θα πάμε την περίοδο, που εμείς περιμένουμε να έχουμε την παραγωγή. Συνήθως αυτή είναι μια περίοδος 2-3 μηνών, θα πάμε με τον σκύλο, για να ψάξουμε στη συγκεκριμένη έκταση.
Το κυνήγι τρούφας τώρα είναι μια δραστηριότητα, η οποία έχει μια μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Υπάρχουν αρκετοί, που ασχολούνται πιο συστηματικά προσπαθώντας ενδεχομένως να ενισχύσουν το εισόδημα τους μέσα από αυτό και άλλοι ασχολούνται απλώς ερασιτεχνικά.
Οι καλλιέργειες όμως ,επειδή αφορούν κατά βάση μια επένδυση, μια προσπάθεια, μια δέσμευση, η οποία είναι πολύχρονη, όποιος έχει καλλιεργήσει προσδοκά και ένα εισόδημα στο τέλος.
Ένας πραγματικός υπόγειος θησαυρός
”Ένα ενδεικτικό εύρος τιμής χονδρικής είναι 450-650 € για τη μαύρη χειμερινή πολύτιμη τρούφα (Tuber melanosporum) και 100-250 € για την καλοκαιρινή (Tuber aestivum)”, εξηγεί ο κ. Μυλωνάς.
Από εκεί και πέρα, πλέον οι τιμές καθορίζονται και από τις αντίστοιχες του εξωτερικού, πως θα πάει η παραγωγή, αλλά και από την εποχή. Π.χ η τιμή είναι άλλη για μια χειμερινή τρούφα πριν τα Χριστούγεννα και διαφορετική στις 10 Ιανουαρίου που έχει πέσει η ζήτηση.
Αναπολώντας το παρελθόν, ο κ. Μυλωνάς εξηγεί γελώντας, ότι ”στην αρχή, όταν είχαμε τις πρώτες τρούφες δεν ξέραμε τι να τις κάνουμε. Μαζευόμασταν όλοι μαζί και κάναμε τραπέζια, που προσπαθούσαμε να δούμε τι γεύση έχει και πώς συνδυάζεται αυτή η τρούφα”.
”Η καλλιέργεια είναι μονόδρομος”
Ο κ. Μυλωνάς, δεν παραλείπει να μιλήσει και για την αξία της τρούφας για τις τοπικές οικονομίες. Εκτός από την παραγωγή, η τρούφα μπορεί να συνδυαστεί και να υποβοηθήσει και άλλους τομείς της τοπικής οικονομίας, όπως:
–Τουρισμός: Προσέλκυση τουρισμού σχετικά υψηλού εισοδήματος και αναπτυξη δραστηριοτήτων εμπειρίας (κυνήγι τρούφας, γευσιγνωσια)
–Τρόφιμα: Ήδη η τρούφα χρησιμοποιείται για τη διαφοροποίηση προϊόντων (ζυμαρικά, τυριά κλπ) ή τη δημιουργία νέων .
Εστίαση: Εμπλουτισμός των προσφερόμενων πιάτων, ειδικά μενού.
Mε το βλέμμα στην επόμενη μέρα, ο κ. Μυλωνάς επισημαίνει ότι η τρούφα στην Ελλάδα, αποκαλύφθηκε δυναμικά με τα φυσικά της αποθέματα. ‘‘Το μέλλον της όμως θεωρώ, ότι συναρτάται άμεσα με την ανάπτυξη της καλλιέργειας. Στη Γαλλία το 90% της παραγόμενης τρούφας προέρχεται από καλλιέργειες. Ελάχιστα μικρότερα είναι τα ποσοστά στην Ιταλία και την Ισπανία. Για αυτό η καλλιέργεια της τρούφας είναι μονόδρομος και για τη χώρα, σύμφωνα με τον ίδιο.
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο lamianow.gr@gmail.com για την άμεση αφαίρεσή του.