Η πιο διάσημη “μάχη” της Καθαράς Δευτέρας διεξάγεται κάθε τέτοια μέρα στο πανέμορφο Γαλαξίδι, προσφέροντας ένα θέαμα μοναδικό!
Μετά την υποχρεωτική “κατάπαυση του πυρός” τα τελευταία χρόνια λόγω της πανδημίας, τα αλευρωμουτζουρώματα επανήλθαν φέτος με τόνους αλεύρι, πολύ χρώμα και απίστευτο κέφι!
Μικροί και μεγάλοι, ζευγάρια και οικογένειες, ντόπιοι και επισκέπτες ξεχύθηκαν στους δρόμους του Γαλαξιδιού για να καταλήξουν στο γραφικό λιμάνι που μετατράπηκε στην πιο χαρούμενη “εμπόλεμη ζώνη”!
Το έθιμο κρατά αιώνες και αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία που πρέπει να ζήσει κανείς έστω μια φορά…
Ευχαριστούμε την Χρυσούλα Παπαλέξη για το πλούσιο φωτογραφικό υλικό!
Kαι αν δεν προλάβατε τα “αλευρομουτζουρώματα” φέτος, μην παραλείψετε να τα εντάξετε στο πρόγραμμα σας για τις επόμενες Αποκριές.
Ως τότε, μπορείτε να απολαύσετε το Γαλαξίδι, χωρίς τα μουτζουρώματα του αλλά με την παντοτινή του γοητεία. Η μικρή θαλασσινή πολιτεία της Φωκίδας, όποτε και αν την επισκεφθείς, σε συνεπαίρνει με την μαγεία που ξεπηδά σε κάθε σου βήμα και η αύρα του σε ταξιδεύει σε χρόνους αλλοτινούς, τότε που οι τολμηροί καπεταναίοι του, έγραφαν ένδοξη ιστορία σε όλη τη Μεσόγειο.
Χρωματιστά παραθυρόφυλλα, μπαλκόνια «χαμένα» ανάμεσα σε βουκαμβίλιες και αυλές περίτεχνα στρωμένες με βότσαλα, μοσχοβολούν παράδοση και αγάπη για ετούτη την κληρονομιά.
Πανέμορφα νεοκλασικά που κοιτάς με δέος και τα μάτια δεν χορταίνουν εικόνες.
Οδεύουμε προς τον Κάβο και τον Χηρόλακα, πάνω από τον Ναυτικό Όμιλο. Ανάμεσα σε δύο κόλπους η πλατεία Ευθύμη Βλάμη με την προτομή του σπουδαίου γιατρού και πρωτεργάτη της ίδρυσης της Ναυτικής Πινακοθήκης και του Μουσείου Γαλαξιδίου.
Συνεχίζουμε στην πλατεία Ηρώων, που άλλαξε το παλιό της όνομα «Μανουσάκια» για να φιλοξενήσει το μνημείο των Ηρώων στο κέντρο της.
Επόμενος προορισμός ο ναός του Αγίου Νικολάου κτισμένος στη θέση αρχαίου ιερού, πιθανόν του Απόλλωνα. Η σημερινή εκκλησία κτίστηκε το 1900 από τους αρχιτέκτονες Χάγερ και ο Παπαπέτρο. Είναι τρίκλιτη βασιλική μετά τρούλου και δύο καμπαναριά.
Εδώ βρίσκεται το «Μέγα Ωρολόγιον» της πόλης, δωρεά της οικογένειας Σιδηρόπουλου το 1908. Η εκκλησία εντυπωσιάζει με το μέγεθός της, ενώ άξιο προσοχής είναι το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο καμωμένο από χέρια ηπειρωτών μαστόρων, πιθανόν του Μετσοβίτη μάστορα Μόσχου.
Εξίσου εντυπωσιακή παρά την απλότητα της η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, του 1847, με ένα στοιχείο που την κάνει ξεχωριστή. Το ηλιακό ρολόι. Το 1911 ο Γαλαξιδιώτης καπετάνιος Ηλίας Σκούρτης, εξαιρετικός γνώστης αστρονομίας, σκάλισε στο μαρμάρινο δάπεδο της Αγίας Παρασκευής Γαλαξιδίου έναν ζωδιακό κύκλο –ηλιοτρόπιο. Με τη βοήθεια μιας απλής τρύπας στην στέγη της εκκλησίας δημιουργήθηκε το ηλιακό ημερολόγιο: Στις 12 ακριβώς κάθε μέρα, μέσα από την ειδικά φτιαγμένη τρύπα στην οροφή του ναού, τρυπώνει μια αχτίνα του ήλιου και δείχνει ακριβώς την ημερομηνία, πάνω στον ζωδιακό κύκλο!
Το σούρουπο εδώ είναι μαγικό. Το ηλιοβασίλεμα συγκλονιστικό. Οι ακτίνες βυθίζονται στα διάφανα νερά του Κρισσαίου κόλπου και το δειλινό βάφει στα ρόδινα τα αρχοντικά, τους λόφους, τον ορίζοντα…