Σε κατάσταση πολιτικής αναμονής βρίσκονται οι βουλευτές που αποχώρησαν το τελευταίο διάστημα από τον ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγοντας να συνεχίσουν ως ανεξάρτητοι. Η εικόνα τους θυμίζει μαθητές λίγο πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς: έχουν ετοιμάσει τις τσάντες τους, περιμένουν το κουδούνι, αλλά ακόμη δεν γνωρίζουν εάν θα βρουν θέση στη νέα τάξη.
Η αποχώρησή τους από την Κουμουνδούρου μόνο αυθόρμητη δεν ήταν. Πίσω από την απόφαση υπήρχε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, η προσδοκία ότι η ανεξαρτητοποίηση θα αποτελούσε το πρώτο και βασικό βήμα για την ένταξή τους στο νέο πολιτικό εγχείρημα που φέρεται να προετοιμάζεται στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Μόνο που τα πράγματα δεν εξελίσσονται ακριβώς όπως τα είχαν υπολογίσει.
Το επιτελείο που σχεδιάζει την επόμενη ημέρα εμφανίζεται αποφασισμένο να κρατήσει σαφείς αποστάσεις από το παρελθόν, αποφεύγοντας να μεταφέρει στο νέο σχήμα πρόσωπα, πρακτικές και πολιτικά βάρη που συνδέθηκαν με τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, τα δημοσκοπικά δεδομένα δεν δείχνουν ότι οι αποχωρήσαντες βουλευτές διαθέτουν ισχυρή προσωπική επιρροή ή ότι μπορούν να μετακινήσουν μαζί τους ένα αξιοσημείωτο τμήμα του εκλογικού σώματος.
Αυτό ακριβώς φαίνεται πως περιορίζει τον ενθουσιασμό για την αξιοποίησή τους.
Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι πίσω από τη δημόσια βεβαιότητα αρκετών δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συμφωνία. Όταν οι συζητήσεις γίνονται πιο προσωπικές και τίθεται το ερώτημα εάν έχει δοθεί σαφής δέσμευση για συμμετοχή στο νέο εγχείρημα, οι απαντήσεις γίνονται αόριστες. Κανείς δεν μπορεί να παρουσιάσει μια ξεκάθαρη πρόσκληση ή μια προσωπική διαβεβαίωση.
Με άλλα λόγια, έκαναν το πολιτικό άλμα χωρίς να γνωρίζουν εάν από κάτω υπάρχει δίχτυ ασφαλείας. Βασικός τους στόχος ήταν να απομακρυνθούν εγκαίρως από ένα κόμμα που βρίσκεται σε συνεχή υποχώρηση και να διατηρήσουν ανοιχτή μια διαδρομή προς την επόμενη Βουλή. Η διαδρομή αυτή, όμως, αποδεικνύεται πολύ λιγότερο ασφαλής από όσο αρχικά πίστευαν.
Την ώρα που οι περισσότεροι εξακολουθούν να περιμένουν ένα τηλεφώνημα ή μια επίσημη πρόσκληση, ο μέχρι στιγμής σχεδιασμός δείχνει πως οι διαθέσιμες θέσεις θα είναι περιορισμένες. Η λογική δεν είναι να μεταφερθεί αυτούσιο ένα μεγάλο κομμάτι του παλιού ΣΥΡΙΖΑ στο νέο σχήμα, αλλά να δημιουργηθεί η εικόνα μιας διαφορετικής πολιτικής πρότασης, με ελεγχόμενη παρουσία στελεχών από το παρελθόν.
Η μοναδική περίπτωση που θεωρείται ότι διαθέτει σχεδόν εξασφαλισμένη θέση είναι εκείνη της Όλγας Γεροβασίλη. Δεν περνά, μάλιστα, απαρατήρητο ότι η ίδια απέφυγε να ακολουθήσει τα πρώτα μαζικά κύματα αποχωρήσεων και επέλεξε να κινηθεί με μεγαλύτερη προσοχή.
Το μήνυμα προς τους υπόλοιπους είναι μάλλον σαφές: η ανεξαρτητοποίηση δεν συνοδεύεται αυτόματα και από ένα εισιτήριο για την επόμενη πολιτική στέγη. Η πόρτα μπορεί να ανοίξει για ορισμένους, αλλά δύσκολα θα ανοίξει για όλους.
Και όσο περνά ο καιρός χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος κάποιοι να διαπιστώσουν ότι εγκατέλειψαν το παλιό τους σπίτι χωρίς να έχουν εξασφαλίσει το κλειδί για το καινούργιο.
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.