Λαμία: Εφυγε από τη ζωή η μητέρα του Παναγιώτη Στασινού – Ηταν η πρώτη δασκάλα χορού του Λυκείου Ελληνίδων – Το συγκινητικό αντίο της οικογένειας της

Μια γυναίκα-σύμβολο για την πολιτιστική και κοινωνική ζωή της Λαμίας, που σφράγισε με την προσφορά της την τοπική παράδοση, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία κληρονομιά. Πρόκειται για την πρώτη δασκάλα παραδοσιακού χορού και ιδρυτικό μέλος του Λυκείου των Ελληνίδων Λαμίας, η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στη διατήρηση των ελληνικών εθίμων, έχοντας προηγουμένως διαγράψει μια αξιοθαύμαστη πορεία από τα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης μέχρι τα ΤΕΦΑΑ της Αθήνας.

Με ένα βαθιά συγκινητικό, ανθρώπινο και γεμάτο ευγνωμοσύνη μήνυμα, ο γνωστός γιατρός και πρώην αυτοδιοικητικός της Λαμίας, Παναγιώτης Στασινός, μαζί με την αδελφή του Σοφιάννα, την σύζυγο του Εφη και τα παιδιά τους, αποχαιρετούν την πολυαγαπημένη τους μητέρα, ευχαριστώντας παράλληλα δημόσια όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό της τα τελευταία εννέα χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η ανθρωπιά παραμένει ζωντανή.

Ακολουθεί το συγκινητικό «αντίο» του Παναγιώτη Στασινού:

“Με καταγωγή από την Άμφισσα και μέλος πολυμελούς οικογένειας, η οποία κυνηγήθηκε ανηλεώς για την έντονη αντιστασιακή δράση των μεγαλύτερων αδερφιών της κατά τη διάρκεια της κατοχής, κατάφερε να σπουδάσει Καθηγήτρια Σωματικής Αγωγής τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς.

Γνωρίστηκε με τον πατέρα μου Σταμάτη Στασινό στα ΤΕΦΑΑ στη Αθήνα και μετά από τον πρώτο διορισμό του πατέρα μου στην Αλεξανδρούπολη επέστρεψαν για μόνιμη εγκατάσταση στη Λαμία το 1968.

Άνθρωπος δραστήριος με έντονη κοινωνική δράση συμμετείχε σε πολλούς αθλητικούς,πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς συλλόγους με μεγάλη διάθεση για προσφορά.

Η μεγάλη της όμως αγάπη ήταν οι παραδοσιακοί χοροί και το τραγούδι και η προσπάθεια για τη διατήρηση και τη μετάδοση των ελληνικών παραδόσεων.

Στην Αθήνα είχε ενταχθεί ως χορεύτρια στο συγκρότημα Ελληνικών Λαϊκών Χορών και Τραγουδιού της Δώρας Στράτου ενώ στη Λαμία είχε σημαντική συμβολή στη δημιουργία και στην πρώτη ανάπτυξη του Λυκείου των Ελληνίδων Λαμίας αφού ηταν μέλος της ομάδας γυναικών που ίδρυσε το τοπικό παράρτημα στις 20 Δεκεμβρίου 1973 και συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο ως Έφορος Χορών.

Υπήρξε η πρώτη δασκάλα παραδοσιακού χορού του Λυκείου των Ελληνίδων Λαμίας.

Οργάνωσε τα πρώτα χορευτικά τμήματα αγοριών και κοριτσιών.

Χάρη στις προσπάθειές της δημιουργήθηκαν άρτια χορευτικά σύνολα και πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες επιτυχημένες εμφανίσεις τους.

Εξασφάλισε με δανεισμό τις πρώτες παραδοσιακές φορεσιές από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λαμίας και από το κεντρικό Λύκειο των Ελληνίδων στην Αθήνα. Αυτή η πρωτοβουλία αποτέλεσε ουσιαστικά την αφετηρία για τη μεταγενέστερη δημιουργία της μεγάλης Ιματιοθήκης του Λυκείου.

Εγώ και η αδερφή μου Σοφιάννα θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους αυτά τα τελευταία 9 δύσκολα χρόνια συνέβαλαν στην αξιοπρεπή της διαβίωση.

Φροντιστές,γυμναστές, φυσικοθεραπευτές, συναδέλφους ιατρούς σας ευχαριστούμε όλους!

Πραγματικά αποδείξατε πως υπάρχει ακόμη ανθρωπιά ,φιλότιμο και πραγματική ελπίδα για την κοινωνία σε αυτό το περιβάλλον που ζούμε.

Καλό σου ταξίδι μαμά και χορέψτε ένα χασαποσέρβικο εκεί ψηλά με τον μπαμπά”