Μια διαφορετική, ουσιαστική και… λίγο πιο εναλλακτική συζήτηση φιλοξενήθηκε στον Lamia Polis 87.7, με τον Πάνο Κατσώνη να υποδέχεται τον Κωνσταντίνο Πολύμερο, έναν Λαμιώτη με ακαδημαϊκή και συγγραφική διαδρομή.
- Πανεπιστήμιο στη Στερεά Ελλάδα: “Δεν αρκεί μια ταμπέλα”
- “Να επενδύσουμε σε αυτό που έχουμε ήδη”
- Τι κάνουν διαφορετικά οι Κινέζοι στην εκπαίδευση
- Από τη δημοσίευση στη γνώση και από τη γνώση στη βιομηχανία
- Η Κίνα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, των φωτοβολταϊκών και της τεχνητής νοημοσύνης
- “Σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά” και κρατικές εγγυήσεις
- Ο μέσος Κινέζος και η καθημερινότητα
- Νόμος, ασφάλεια, κάμερες και προσωπικά δεδομένα
- Η εξαγωγική δύναμη που αποφεύγει τις συγκρούσεις
- Το νέο βιβλίο: “Το ψάρι που καπνίζει”
- Επαρχία και σάτιρα για τα “ρουσφετάκια”
Ο Κωνσταντίνος Πολύμερος είναι MBA Γλωσσολογίας – Διδακτικής, MSc Λογιστικής – Ελεγκτικής, υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, διδάσκει Κινεζική Γλώσσα, έχει ασχοληθεί με την Αρχαία Κινεζική συνεργάζεται με κινεζικό πανεπιστήμιο, ενώ έχει εκδώσει, και έντεκα βιβλία και έχει μεταφράσει ακόμη ένα.
Με αφορμή τη συζήτηση για το Πανεπιστήμιο στη Στερεά Ελλάδα, την Κίνα, την εκπαίδευση, την οικονομία και το νέο του βιβλίο, η κουβέντα ξέφυγε από τα συνηθισμένα και άνοιξε ζητήματα που αφορούν τόσο τη Λαμία όσο και τον τρόπο που βλέπουμε την ανάπτυξη, τη γνώση και την κοινωνία.
Πανεπιστήμιο στη Στερεά Ελλάδα: “Δεν αρκεί μια ταμπέλα”
Η συζήτηση ξεκίνησε από το ζήτημα της διεκδίκησης Πανεπιστημίου στη Στερεά Ελλάδα, με τον Πάνο Κατσώνη να θέτει το ερώτημα αν ένα νέο Πανεπιστήμιο στην περιοχή θα μπορούσε να προσφέρει κάτι περισσότερο από τη σημερινή παρουσία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Ο Κωνσταντίνος Πολύμερος ήταν ξεκάθαρος: σε θεωρητικό επίπεδο, ένα Πανεπιστήμιο στη Στερεά θα μπορούσε να αποφέρει οφέλη. Ωστόσο, όπως εξήγησε, τα Πανεπιστήμια δεν δημιουργούνται από τη μια μέρα στην άλλη.
Τόνισε πως για να στηθεί κάτι σοβαρό χρειάζεται βάθος χρόνου, τουλάχιστον μια δεκαετία, ώστε να υπάρξει πραγματικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία και σύνδεση με τις παραγωγικές θέσεις εργασίας της επόμενης ημέρας.
«Το να φτιάξουμε ένα Πανεπιστήμιο απλά για να το φτιάξουμε και να πούμε ότι φέραμε πεντακόσια άτομα παραπάνω τον χρόνο, είναι κάτι, αλλά πρέπει να πάμε και λίγο παραπέρα», ήταν το νόημα της τοποθέτησης.
“Να επενδύσουμε σε αυτό που έχουμε ήδη”
Ο κ. Πολύμερος στάθηκε ιδιαίτερα στη σκοπιμότητα ύπαρξης ενός Πανεπιστημίου.
Όπως είπε, ένα Πανεπιστήμιο δεν υπάρχει μόνο για τις οικονομικές απολαβές που μπορεί να φέρει σε μια πόλη ή σε μια περιοχή. Πρέπει να έχει εξωτερικές συνεργασίες, να παράγει γνώση, να λύνει προβλήματα, να κάνει δημοσιεύσεις και να προσφέρει υψηλό επίπεδο σπουδών.
Σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, όπως ανέφερε, τα Πανεπιστήμια ανταγωνίζονται ιδρύματα με τεράστια παράδοση αιώνων. Γι’ αυτό, κατά την άποψή του, μετά τις εξελίξεις που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια, η Στερεά Ελλάδα θα πρέπει είτε να έχει ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο για κάτι νέο είτε να επενδύσει ουσιαστικά σε αυτό που ήδη υπάρχει.
«Κακώς έγιναν τα πράγματα έτσι όπως έγιναν, αλλά τώρα νομίζω ότι πρέπει λίγο να επενδύσουμε σε αυτό που έχουμε ήδη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, σχολίασε πως πολλές φορές η ουσία χάνεται σε μικροπολιτικές ή επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις, ενώ το ζητούμενο θα έπρεπε να είναι το πραγματικό περιεχόμενο και όχι απλώς η “ταμπέλα”.
Τι κάνουν διαφορετικά οι Κινέζοι στην εκπαίδευση
Η κουβέντα πέρασε στη συνέχεια στην Κίνα, μια χώρα την οποία ο Κωνσταντίνος Πολύμερος γνωρίζει μέσα από τα ταξίδια του, τις σπουδές του και το αντικείμενό του.
Αναφερόμενος στην εκπαίδευση, σημείωσε ότι οι Κινέζοι έχουν μια αυστηρή δημόσια παιδεία, ενώ έχουν επενδύσει σημαντικά στους δασκάλους και στους εκπαιδευτικούς.
Όπως εξήγησε, η Κίνα έχει αρχίσει να αποκτά προσωπικό δίγλωσσο, με ανθρώπους που μιλούν δύο ευρωπαϊκές γλώσσες, κάτι που για εκείνους είναι τόσο δύσκολο όσο θα ήταν για έναν Έλληνα να μάθει δύο ασιατικές γλώσσες.
Παράλληλα, τα κινεζικά Πανεπιστήμια έχουν ανοιχτεί στον κόσμο, αναπτύσσουν συνεργασίες, επιδιώκουν διεθνείς ανταλλαγές και προσπαθούν να συνδεθούν και με ευρωπαϊκά ιδρύματα.
Από τη δημοσίευση στη γνώση και από τη γνώση στη βιομηχανία
Ο Κωνσταντίνος Πολύμερος στάθηκε σε μια βασική διαφορά: όπως είπε, στην Κίνα δεν έχουν αναλωθεί μόνο στη λογική του “publish or perish”, δηλαδή “δημοσίευσε ή εξαφανίσου”.
Αντίθετα, όπως εξήγησε, παράγουν γνώση, εφευρέσεις και επιστημονικά αποτελέσματα που στη συνέχεια μπαίνουν στη βιομηχανία.
Αυτό, όπως τόνισε, είναι η ουσιαστική σύνδεση του Πανεπιστημίου με τον παραγωγικό ιστό μιας χώρας.
Η Κίνα, σύμφωνα με τον ίδιο, επενδύει και σε Ευρωπαίους εκπαιδευτικούς και πανεπιστημιακούς, προσφέροντας καλές απολαβές και αξιοποιώντας τη γνώση που μπορεί να φέρει ένας άνθρωπος από μια άλλη χώρα.
Η Κίνα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, των φωτοβολταϊκών και της τεχνητής νοημοσύνης
Ο κ. Πολύμερος αναφέρθηκε και στις τεράστιες αλλαγές που έχει δει στην Κίνα από το 2018 μέχρι σήμερα.
Όπως είπε, τα βήματα που έχουν γίνει είναι αλματώδη. Έφερε ως παράδειγμα τους δρόμους με πολλές λωρίδες όπου, λόγω της εκτεταμένης χρήσης ηλεκτρικών αυτοκινήτων, δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα. Σημείωσε ότι η ηλεκτροκίνηση έχει εμπεδωθεί στην Κίνα, ενώ στην Ευρώπη παραμένει ακόμη ζητούμενο.
Αναφέρθηκε επίσης στην πρόοδο της Κίνας στα φωτοβολταϊκά, στα ηλεκτρικά οχήματα και στην τεχνητή νοημοσύνη, σημειώνοντας ότι η χώρα έχει εξελιχθεί σε κυρίαρχη δύναμη σε τομείς όπου παλαιότερα είχε πολύ μικρό μερίδιο στην παγκόσμια παραγωγή.
“Σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά” και κρατικές εγγυήσεις
Η συζήτηση άγγιξε και το πολιτικό και οικονομικό μοντέλο της Κίνας.
Ο Κωνσταντίνος Πολύμερος εξήγησε πως ο επίσημος όρος είναι “σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά”, ένα μοντέλο που περιλαμβάνει ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά και βασικούς πυλώνες τους οποίους εγγυάται το κράτος.
Ένας από αυτούς, όπως είπε, είναι η δημόσια υγεία.
Χρησιμοποίησε μάλιστα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: όταν ένας εργαζόμενος ασθενεί, το δημόσιο σύστημα έχει συμφέρον να τον κάνει καλά, όχι μόνο για ηθικούς λόγους, αλλά και γιατί όταν ο εργαζόμενος είναι υγιής, συμμετέχει στην παραγωγή και στην οικονομία.
«Το δημόσιο νοσοκομείο είναι ατμομηχανή για την παραγωγή. Ομοίως είναι ατμομηχανή και το δημόσιο Πανεπιστήμιο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο μέσος Κινέζος και η καθημερινότητα
Απαντώντας στο ερώτημα πώς ζει σήμερα ο μέσος Κινέζος, ο κ. Πολύμερος σημείωσε ότι η εικόνα της απόλυτης φτώχειας που πολλοί έχουν στο μυαλό τους δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα.
Όπως είπε, η συντριπτική πλειοψηφία των Κινέζων έχει βγει εκτός φτώχειας, κάτι που, για μια χώρα με πληθυσμό περίπου 1,5 δισεκατομμύριο, δεν είναι καθόλου μικρό επίτευγμα.
Μάλιστα, υποστήριξε ότι ο μέσος Κινέζος ζει καλύτερα από τον μέσο Έλληνα, όχι μόνο με βάση τα χρήματα, αλλά και με βάση την ευκολία εύρεσης εργασίας, τη σταθερότητα και τους ψυχολογικούς παράγοντες που δημιουργεί μια κοινωνία με αίσθημα ασφάλειας.
Νόμος, ασφάλεια, κάμερες και προσωπικά δεδομένα
Ένα ακόμη σημείο της συζήτησης ήταν η αυστηρή εφαρμογή των νόμων στην Κίνα.
Ο Κωνσταντίνος Πολύμερος ανέφερε ότι, όσο αυστηρή κι αν θεωρείται η κινεζική κυβέρνηση, οι πολίτες έχουν την αίσθηση ότι στο τέλος της ημέρας θα επικρατήσει ο νόμος.
Σε ερώτηση για την εγκληματικότητα, είπε πως δεν έχει μελετήσει δείκτες, αλλά από την εμπειρία του στην Κίνα ένιωσε πως μπορεί κανείς να κυκλοφορεί άνετα, χωρίς τον φόβο ότι θα τον κλέψουν ή θα του επιτεθούν.
Η συζήτηση έφτασε και στις κάμερες, με τον ίδιο να αναγνωρίζει ότι υπάρχει διαφορετική πολιτική στην Κίνα, αλλά και ότι το ζήτημα ανοίγει μεγάλη κουβέντα για την ιδιωτικότητα.
Όπως είπε, κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις, ενώ ο ίδιος δήλωσε υπέρ της ιδιωτικότητας, αναγνωρίζοντας όμως ότι σε έναν δημόσιο χώρο υπάρχουν συμβιβασμοί.
Η εξαγωγική δύναμη που αποφεύγει τις συγκρούσεις
Μιλώντας για το εμπόριο, ο κ. Πολύμερος σημείωσε πως η Κίνα έχει κυριαρχήσει παγκοσμίως με τα δίκτυα διανομής των προϊόντων της.
Όπως εξήγησε, επειδή είναι η πρώτη εξαγωγική δύναμη στον πλανήτη, αποφεύγει συστηματικά τις ένοπλες συγκρούσεις, καθώς έχει να χάσει από κάθε πολεμική αναταραχή.
Όταν κλείνουν θαλάσσιοι δρόμοι, όπως τα Στενά του Ορμούζ ή η Διώρυγα του Σουέζ, όποιος εξάγει χάνει. Και αυτό, όπως είπε, επηρεάζει και την πολιτική της Κίνας.
Το νέο βιβλίο: “Το ψάρι που καπνίζει”
Προς το τέλος της συνέντευξης, ο Κωνσταντίνος Πολύμερος μίλησε και για το νέο του βιβλίο, με τίτλο “Το ψάρι που καπνίζει”.
Όπως είπε, πρόκειται για τέσσερα μικρά διηγήματα, περίπου σαράντα σελίδων συνολικά, τα οποία γράφτηκαν ως ένας τρόπος χαλάρωσης από τις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις.
«Διαβάζονται με έναν καφέ», ειπώθηκε χαρακτηριστικά στη συζήτηση, με τον ίδιο να εξηγεί ότι μέσα από τα διηγήματα επιχειρεί να κοιτάξει στον καθρέφτη, ως Έλληνας και ως άνθρωπος της επαρχίας.
Επαρχία και σάτιρα για τα “ρουσφετάκια”
Το βιβλίο έχει και τοπικό άρωμα.
Όπως ανέφερε ο συγγραφέας, μια σκηνή διαδραματίζεται σε μια πόλη σαν τη Λαμία, ενώ σε ένα από τα διηγήματα, με τίτλο “Ο Λεμονόκουπας”, υπάρχει σατιρική ματιά σε ζητήματα που αγγίζουν και τη δημοτική καθημερινότητα.
Μέσα από την ιστορία, όπως εξήγησε, περνούν θέματα όπως οι διορισμοί, τα μικρά ρουσφέτια και αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως “ρουσφετάκια της γλίτσας”.
Πρόκειται, όπως είπε, για μια ελαφριά σάτιρα πάνω σε παθογένειες που συναντά κανείς στην ελληνική πραγματικότητα, ειδικά σε μικρότερες κοινωνίες.
Η συζήτηση του Κωνσταντίνου Πολύμερου με τον Πάνο Κατσώνη δεν ήταν μια τυπική ραδιοφωνική συνέντευξη.
Ξεκίνησε από τη Λαμία και το Πανεπιστήμιο στη Στερεά Ελλάδα, πέρασε στην Κίνα, στην παιδεία, στην υγεία, στην οικονομία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στην καθημερινότητα των πολιτών και κατέληξε στη λογοτεχνία, στη σάτιρα και στην επαρχιακή ελληνική πραγματικότητα.
Ο Λαμιώτης συγγραφέας και διδάσκων Κινεζικής Γλώσσας έβαλε στο τραπέζι μια διαφορετική οπτική: ότι η ανάπτυξη δεν είναι μόνο κτήρια, ταμπέλες και αριθμοί, αλλά παιδεία, δημόσιες δομές, παραγωγή γνώσης, σταθερότητα και σύνδεση με την πραγματική οικονομία.
Και κάπου ανάμεσα στην Αρχαία Κινεζική, τη Λαμία, τα Πανεπιστήμια και ένα… ψάρι που καπνίζει, η κουβέντα άφησε αρκετή τροφή για σκέψη.

































Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.