Κάθε φορά που η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποχαρακτηρίζει φακέλους για άγνωστα εναέρια φαινόμενα (UAP) ή μια κινηματογραφική παραγωγή -όπως πρόσφατα το Disclosure Day του Σπίλμπεργκ- επαναφέρει το σενάριο της επαφής με άλλους πολιτισμούς, η ίδια ερώτηση επιστρέφει: Είναι άραγε κάποιος εκεί έξω; Και αν είναι, γιατί δεν μας έχει επισκεφθεί;
Η ιδέα ότι ένας εξωγήινος πολιτισμός μπορεί να έχει ήδη φτάσει στη Γη συναρπάζει εκατομμύρια ανθρώπους. Μάλιστα, δημοσκοπήσεις στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ και αλλού δείχνουν ότι περίπου το ένα τρίτο του κόσμου πιστεύει ότι οι εξωγήινοι είναι εδώ.
Η επιστήμη όμως προτείνει μια διαφορετική, πιο ψύχραιμη εξήγηση. Ίσως το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι. Ίσως το πρόβλημα είναι ότι η Γη είναι απλώς υπερβολικά μακριά, υπερβολικά δύσκολη και πιθανότατα όχι τόσο ελκυστικός προορισμός όσο φανταζόμαστε για τους εξωγήινους.
Και οι τρεις ισχυροί λόγοι για τους οποίους πιθανότατα δεν μας επισκέπτονται παρουσιάζονται αναλυτικά σε δημοσίευμα στο The Conversation.
Η επιστήμη όμως προτείνει μια διαφορετική, πιο ψύχραιμη εξήγηση. Ίσως το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι. Ίσως το πρόβλημα είναι ότι η Γη είναι απλώς υπερβολικά μακριά, υπερβολικά δύσκολη και πιθανότατα όχι τόσο ελκυστικός προορισμός όσο φανταζόμαστε για τους εξωγήινους.
Και οι τρεις ισχυροί λόγοι για τους οποίους πιθανότατα δεν μας επισκέπτονται παρουσιάζονται αναλυτικά σε δημοσίευμα στο The Conversation.
Το Σύμπαν είναι μεγαλύτερο από οποιαδήποτε φιλοδοξία
Το πρώτο εμπόδιο είναι η απόσταση.
Το κοντινότερο άστρο στον Ήλιο μας, ο Εγγύτατος του Κενταύρου, βρίσκεται περίπου 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά, δηλαδή 268.000 φορές πιο μακριά από ό,τι ο Ήλιος από τη Γη. Αυτό αντιστοιχεί σε 4,3 έτη φωτός, όπως το μετρούν οι αστρονόμοι. Ένα έτος φωτός είναι η απόσταση που διανύει το φως σε ένα έτος με ταχύτητα 300.000 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και με το ταχύτερο ανθρώπινο διαστημικό σκάφος, το Parker Solar Probe, που φτάνει μέγιστη ταχύτητα περίπου 191 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο – δηλαδή 0,064% της ταχύτητας του φωτός, ένα ταξίδι εκεί θα απαιτούσε χιλιάδες χρόνια. Συγκεκριμένα με αυτή την ταχύτητα, θα χρειαζόταν περίπου 6.650 χρόνια για να φτάσει τον Εγγύτατο Κενταύρου.
Με τη σημερινή τεχνολογία ταξιδεύουμε σε ένα απειροελάχιστο ποσοστό της ταχύτητας του φωτός. Ένας πολιτισμός που θα ήθελε να διασχίσει τον Γαλαξία θα χρειαζόταν τεχνολογία που ξεπερνά κατά πολύ τη δική μας. Και ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάποιος πολιτισμός την έχει αποκτήσει, εμφανίζεται ένα ακόμη πρόβλημα: Ο χρόνος.
Οι εξωγήινοι ταξιδιώτες θα ήταν «εξόριστοι στον χρόνο»
Η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν μάς λέει ότι ο χρόνος δεν κυλά ίδιος για όλους. Όσο πιο γρήγορα κινείται ένα αντικείμενο, τόσο πιο αργά περνά ο χρόνος για αυτό σε σχέση με έναν παρατηρητή που μένει πίσω. Αναλογικά, όσο αυξάνεται η ταχύτητα ενός διαστημοπλοίου, τόσο πιο αργά περνά ο χρόνος για όσους βρίσκονται μέσα σε αυτό — ένα φαινόμενο που ονομάζεται χρονική διαστολή.
Ένα μικρό παράδειγμα είναι ο αστροναύτης της NASA Σκοτ Κέλι, ο οποίος μετά από έναν χρόνο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό επέστρεψε στη Γη ελάχιστα νεότερος από τον δίδυμο αδελφό του, επειδή ο χρόνος περνά λίγο πιο αργά για αντικείμενα που κινούνται γρήγορα.
Ωστόσο, το φαινόμενο σε ένα διαστρικό ταξίδι θα γινόταν καθοριστικό. Ένα πλήρωμα που θα ταξίδευε προς τη Γη και θα επέστρεφε στον πλανήτη του μπορεί να ανακάλυπτε ότι εκεί έχουν περάσει δεκαετίες ή αιώνες. Θα γύριζαν σε έναν κόσμο που δεν είναι πια ο ίδιος. Ένα τέτοιο ταξίδι δεν θα ήταν απλώς μια εξερεύνηση αλλά μια αποχώρηση από την ίδια την ιστορία του πολιτισμού τους. Οι εξωγήινοι θα ήταν ουσιαστικά «εξόριστοι στον χρόνο».
Η ενέργεια που απαιτείται αγγίζει τα όρια του αδύνατου
Το δεύτερο εμπόδιο είναι η Φυσική. Για να επιταχυνθεί ένα διαστημόπλοιο σε τεράστιες ταχύτητες απαιτούνται τεράστια ποσά ενέργειας. Σύμφωνα με τη σχετικότητα, η ταχύτητα του φωτός αποτελεί ένα όριο που ένα αντικείμενο με μάζα δεν μπορεί να ξεπεράσει με τις γνωστές μορφές φυσικής. Υπάρχουν θεωρητικές προτάσεις για ταξίδια πέρα από τα σημερινά όρια, όπως η ιδέα της «φυσαλίδας Alcubierre», όμως αυτές παραμένουν σε επίπεδο θεωρίας και απαιτούν συνθήκες που η τεχνολογία μας δεν μπορεί να δημιουργήσει.
Και υπάρχει ακόμη ένας κρυμμένος κίνδυνος: το ίδιο το διάστημα. Ακόμη και το σχεδόν κενό του διαστήματος περιέχει σωματίδια. Αυτά θα μπορούσαν να προκαλέσουν θανατηφόρα ακτινοβολία στους επιβάτες και στα όργανα ενός διαστημοπλοίου που κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα ή ακόμη και να το καταστρέψουν. Τα αραιά άτομα υδρογόνου που υπάρχουν στο διάστημα θα μετατρέπονταν σε έντονη ακτινοβολία όταν ένα σκάφος κινείται κοντά στην ταχύτητα του φωτός, ενώ η θερμότητα που θα παραγόταν θα προκαλούσε διάβρωση και τελικά καταστροφή του εξωτερικού του περιβλήματος.
Σύμφωνα με τον φυσικό Miguel Alcubierre, τα ταξίδια ταχύτερα από το φως είναι θεωρητικά δυνατά, όμως συνοδεύονται από δικά τους προβλήματα και από απαιτήσεις ενέργειας που σήμερα θεωρούνται αδύνατες.
Η βιόσφαιρα της Γης ίσως είναι αφιλόξενη
Υπάρχει και ένας τρίτος λόγος που σπάνια σκεφτόμαστε. Η ζωή και ο πλανήτης εξελίχθηκαν μαζί. Η πολύπλοκη ζωή δεν θα υπήρχε στη Γη αν τα κυανοβακτήρια, ένας τύπος μονοκύτταρου μικροοργανισμού, δεν είχαν απελευθερώσει οξυγόνο στην κυρίως αζωτούχα ατμόσφαιρά μας πριν από 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια.
Το οξυγόνο, επομένως, δεν είναι τοξικό για εμάς, ωστόσο είναι ένα πολύ δραστικό στοιχείο και θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά διαβρωτικό για εξωγήινους οργανισμούς.
Και ενώ θα μπορούσαν να φορούν προστατευτικές στολές, όπως κάνουν οι άνθρωποι όταν βρίσκονται σε αφιλόξενα περιβάλλοντα, οι αναφορές για επισκέπτες εξωγήινους δεν περιλαμβάνουν περιγραφές διαστημικών στολών.
Η περίφημη «επίσκεψη» μπορεί επομένως να είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο φανταζόμαστε.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ανοιχτό
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ζωή έξω από τη Γη δεν υπάρχει. Οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει χιλιάδες εξωπλανήτες και γνωρίζουμε ότι μόνο ο Γαλαξίας μας περιέχει εκατοντάδες δισεκατομμύρια άστρα.
Κάποιοι κόσμοι, όπως ο Άρης, η Ευρώπη του Δία, ο Εγκέλαδος και ο Τιτάνας του Κρόνου, αποτελούν στόχους αναζήτησης πιθανής μικροβιακής ζωής.
Από το 1960 προγράμματα όπως το SETI αναζητούν σημάδια τεχνολογικά προηγμένων πολιτισμών μέσω ραδιοσημάτων. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί κάποια επιβεβαιωμένη ένδειξη. Όμως η σιωπή δεν είναι απόδειξη απουσίας.
Το Σύμπαν είναι ηλικίας περίπου 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Η ανθρωπότητα ψάχνει για εξωγήινη νοημοσύνη μόλις για μερικές δεκαετίες.
Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα δεν είναι: «Γιατί δεν έχουν έρθει οι εξωγήινοι;». Ίσως τελικά το θέμα να είναι πολυπαραγοντικό: «δηλαδή, σε ένα τόσο τεράστιο Σύμπαν, πόσο πιθανό είναι δύο πολιτισμοί να βρίσκονται την ίδια στιγμή, να μπορούν να ταξιδέψουν και να θέλουν να συναντηθούν;»
Και αυτή ίσως είναι η πιο συναρπαστική πιθανότητα από όλες.
Με πληροφορίες από το The Conversation
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.