Τη βαθιά συγκίνηση και τη σημασία των φωτογραφιών που φέρονται να αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών πριν από την εκτέλεσή τους την 1η Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, υπογράμμισε μιλώντας στον LAMIA POLIS 87.7 ο Κώστας Μπασδέκης, Περιφερειακός Σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης.
Οι 200 εκτελέστηκαν από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής ως αντίποινα για τη δολοφονία Γερμανού στρατηγού στους Μολάους Λακωνίας από αντιστασιακούς, σε μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της Κατοχής.
«Συνταρακτικό ντοκουμέντο»
Όπως τόνισε ο κ. Μπασδέκης, πρόκειται για ένα «συνταρακτικό ντοκουμέντο», καθώς ο φωτογραφικός φακός καταγράφει, όπως είπε, «το μεγαλείο των κομμουνιστών αγωνιστών που στάθηκαν απέναντι στα εκτελεστικά αποσπάσματα και τη θηριωδία των ναζί». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εικόνες αυτές δεν αποτυπώνουν μόνο μια ιστορική στιγμή, αλλά «την αντικειμενική αλήθεια της εποχής», αναδεικνύοντας τη στάση ανθρώπων που –όπως ανέφερε– είχαν ήδη περάσει χρόνια φυλακισμένοι, αρχικά από τη δικτατορία του Μεταξά και στη συνέχεια παραδόθηκαν στις δυνάμεις κατοχής.
Ζητούμενο η απόκτηση και η δημόσια πρόσβαση
Ο Περιφερειακός Σύμβουλος υπογράμμισε τη σημασία να περιέλθει το υλικό στην κατοχή του ελληνικού κράτους, ώστε να αποτελέσει κτήμα του ελληνικού λαού και να είναι προσβάσιμο στο κοινό.
Την ίδια στιγμή, σε ό,τι αφορά την ταυτοποίηση προσώπων που φέρονται να απεικονίζονται στις φωτογραφίες, σημείωσε πως απαιτείται προσεκτική διασταύρωση στοιχείων. Όπως ανέφερε, με βάση τα διαθέσιμα αρχεία και τις χρονολογίες, το πρόσωπο που έχει αναγνωριστεί ως Ηλίας Ρίζος από τη Λαμία δεν φαίνεται να ταυτίζεται με εκείνο που εμφανίζεται στο φωτογραφικό υλικό, επισημαίνοντας διαφορές ηλικίας και φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών.
Ιστορική μνήμη και ευθύνη
Ο κ. Μπασδέκης στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ιστορικής μνήμης, επισημαίνοντας ότι η 1η Μαΐου 1944 δεν αποτελεί μόνο ημέρα τιμής για τους εκτελεσθέντες, αλλά και υπενθύμιση των πολιτικών και ιστορικών συνθηκών που προηγήθηκαν.
Η εξέταση της αυθεντικότητας των φωτογραφιών από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα, με στόχο να διαπιστωθεί η γνησιότητά τους, η νόμιμη προέλευσή τους και η ιστορική τους αξία.
Εφόσον επιβεβαιωθούν τα στοιχεία, αναμένεται να κινηθούν οι διαδικασίες για την απόκτησή τους, ώστε ένα ακόμη κομμάτι της ιστορικής μνήμης να διασωθεί και να αποδοθεί στο σύνολο της κοινωνίας.
Αφήστε μια απάντηση
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.
Παμέ να δούμε ποιοι τελικά ήταν αυτοί οι 200 που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην Καισαριανή το 1944, γιατί επί 5 μέρες αριστεροί-κομμούνια και με μεγάλη έκπληξη αρκετοί δεξιοί μας έχουν πρήξει τα ούμπαλα για τους ήρωες πατριώτες Έλληνες. ΤΙΠΟΤΑ από αυτά τα τρία δεν ήταν αυτοί, αμετανόητοι κομμουνισμένοι κατσαπλιάδες μεχρι το τελος τους. Η ιστορία των 200 (πλην μερικών εξαιρέσεων) ξεκινάει από την περίοδο Μεταξά (36-39), όπου ο τετραπέρατος Μανιαδάκης, με τη βοήθεια του υπεραστυνόμου Παξινού, συλλαμβάνουν κοντά στις 40 χιλιάδες κομμουνιστές με βαση τον περίφημο Ιδιώνυμο νόμο που ηδη προϋπήρχε από τον αντικομμουνιστή Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο Μεταξάς όμως, θέλοντας να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτους τους αχρηστους, τους βάζει να υπογράψουν τις περίφημες δηλώσεις μετάνοιας του κομμουνισμού• αν υπέγραφαν, θα ήταν και πάλι ελεύθεροι. Πάρα πολλοί το κάνουν και μένουν ελεύθεροι πχ Άρης Βελουχιώτης,Γιωργης Ζαρκος, πολλοί όμως φανατικοί κομμουνιστές, φοβούμενοι μην τους κακοχαρακτηρίσει το κόμμα ως δηλωσίες ή χαφιέδες, δεν υπογράφουν και παραμένουν έγκλειστοι σε διάφορα μέρη ανά την Ελλάδα,…όπως ο Άη Στρατής, Ανάφη, Γαύδος,Μακρονησος και η Ακροναυπλία, όπου θα πάνε τελικά οι hardcore αμετανόητοι κομμουνιστές, «ήρωες» της ιστορίας μας. Έχοντας φτάσει στο 1940 οπου και οι Ιταλοί κήρυτουν τον πόλεμο στην Ελλάδα, πολλοί έγκλειστοι κομμουνιστές ζήτησαν να πάνε στο Ελληνοϊταλικό μέτωπο. Σε πολλούς που πληρούσαν τα κριτήρια τελικά τους επιτράπηκε να πάνε να πολεμήσουν, ΕΚΤΟΣ από τους κρατούμενους της Ακροναυπλίας που όπως είπαμε ηταν οι πιο σκληροπυρηνικοί-αμετανοητοι κομμουνιστές και αναμενομενο ηταν να μην τους εμπιστευόταν ουτε η ιδια τους η μανα!
Αρχές του 1941 πεθαίνει ο Μεταξάς και αναλαμβάνει ο Κορυζής. Τον Απρίλη μπαίνουν οι Γερμανοί στην Αθήνα, ο Κορυζής αυτοκτονεί και η προσωρινή ελληνική κυβέρνηση με τον Βασιλιά φεύγει στο Κάιρο, χωρίς να ανοίξει τις φυλακές για να απελευθερωσει τους 200, αφήνοντας τους Γερμανούς να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τους συμμάχους τους μέχρι τότε κομμουνιστές (Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ). Όντως οι Γερμανοί έχουν την πρόθεση να τους αφήσουν (είχαν απελευθερώσει ήδη τους βουλγαρίζοντες πράκτορες κομμουνιστές αφου η Βουλγαρια ηταν συμμαχος του αξονα), αλλά δυστυχως για αυτους τους πρόλαβαν τα γεγονότα• η Γερμανία επιτίθεται στη Σοβιετική Ένωση και το σύμφωνο παύει να ισχύει.
Οι Ελληνέζοι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας μεταφέρονται στο στρατοπαιδο κρατησης Χαϊδάριου, όπου μένουν μέχρι το τέλος του 1944 περιμένοντας να τελειώσει ο πόλεμος που ηδη εχουν χασει οι Γερμανοι και να φύγουν να πανε να πολεμησουν τωρα για να εγκαθιδρυθει ο κομμουνισμος στην Ελλαδα, αλλά και πάλι γίνεται η «στραβή» και οι σύντροφοί(ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ) επιτίθενται και σκοτώνουν τον Γερμανό αξιωματικό Φραντς Κρεχ και 4 μέλη της συνοδείας του στους Μολάους Λακωνίας. η ηγεσια του ΚΚΕ ήξερε καλά ότι μετά από κάθε επίθεση που έκαναν εναντίον των Γερμανών, αμέσως οι Γερμανοί έμπαιναν σε χωριά, εκτελούσαν τους πάντες και μετα τα έκαιγαν(Καλαβρυτα,Κανδανος,Διστομο). Αυτό νόμιζαν πως θα γίνει και στους Μολάους (κωμόπολη 2.000 κατοίκων). Έτσι κι αλλιώς δεν τους καιγόταν καρφί για τους 2.000 αθώους Έλληνες, αλλά οι Γερμαναράδες δεν τους το έκαναν εύκολο και, αντί για τους Μολάους, έδωσαν εντολή να εκτελεστούν ΜΟΝΟ οι 200 έγκλειστοι κομμουνιστές του στρατοπέδου Χαϊδαρίου.
Αυτό ήταν το τέλος των αμετανόητων κομμουνιστών που δεν πήραν μέρος σε κανέναν Ελληνοϊταλικό πόλεμο ή καμία εθνική αντίσταση. Λέγεται δε ότι στο απόσπασμα σχεδόν όλοι σήκωναν το χέρι τους σε σχήμα γροθιάς (σήμα των κομμουνιστών ακόμα και σήμερα) αντί να φωνάξουν «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ», γιατί απλά ΔΕΝ ήταν Έλληνες αλλά αμετανόητοι κομμουνιστές, που πάνω από όλα ήταν το κόμμα και ο πατερούλης τους ο Στάλιν!
Savvas Karagiannis https://www.facebook.com/savvas.karagiannis.14