Δεν έχουν τελειωμό οι καταγγελίες που φτάνουν στα χέρια μας και αφορούν το γνωστό πλέον θέμα των ρομά που δεν διστάζουν να παρενοχλούν ακόμη και παιδιά.
Ομάδες ανήλικων ρομά, την ώρα που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται και εκείνο στο σχολείο, στήνουν «καρτέρι» σε δρόμους έξω από σχολεία την ώρα που τελειώνουν τα μαθήματα. Ακολουθούν τους μαθητές στη διαδρομή τους και πότε με ήπιο, πότε με πιο επίμονο τρόπο, ζητούν το χαρτζιλίκι των παιδιών ή φαγώσιμα ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που βάζουν στο μάτι τα κινητά που προσπαθούν με κάθε τρόπο να κλέψουν.
Αντίστοιχα περιστατικά μας έχουν αναφερθεί και για το κέντρο της Λαμίας. Την ώρα που οι μαθητές διέρχονται πηγαίνοντας στα φροντιστήρια τους, παρέες ρομά τους ακολουθούν ή και τους κυνηγούν πολλές φορές.
Η καταγγελία πατέρα μαθητή
«Δεν ζουν μόνο οι μεγάλοι με τον τρόμο των ρομά, αλλά και τα παιδιά μας που δεν μπορούν ανενόχλητα να πηγαινοέρχονται στα μαθήματα τους» καταγγέλλουν απελπισμένοι γονείς, που ανησυχούν για το τι μπορεί να συμβεί αν τα περιστατικά δεν γίνουν αντιληπτά από διερχόμενους που επεμβαίνουν σωτήρια και προλαβαίνουν τα χειρότερα.
«Ζούμε καθημερινά με την αγωνία μην συμβεί κάτι στη διαδρομή. Προχθές πλησίασαν το παιδί μου, το ακολούθησαν κατά βήμα και επίμονα το ενοχλούσαν. Ζητούσαν να τους δώσει λεφτά. Ήταν ένας εναντίον πέντε. Ευτυχώς ένας κύριος παρατήρησε τι συνέβαινε, μπήκε μπροστά και άρχισα να φωνάζει καθυστερόντας την παρέα των ρομά, δίνοντας χρόνο στο παιδί μου να φύγει σαν κυνηγημένο για να ξεφύγει. Και μπορεί το συγκεκριμένο περιστατικό να έληξε, όμως ο φόβος παρέμεινε.»
Η αγωνία μητέρας που ζει το πρόβλημα για δεύτερη χρονιά
«Υπάρχει μία συγκεκριμένη ομάδα ρομά –παιδιά και εκείνα και μάλιστα εγγεγραμμένα σε σχολείο όχι για εκπαιδευτικούς αλλά για άλλους λόγους – που τη στήνει έξω από το σχολείο την ώρα που χτυπάει το κουδούνι της λήξης. Ξεμοναχιάζουν παιδιά στριμώχνοντας τα σε σημεία που δεν υπάρχει κίνηση και τους κάνουν τις τσάντες και τις τσέπες φύλλο και φτερό για να πάρουν ότι μπορούν. Πέρυσι είχε ενημερωθεί και η αστυνομία. Για μερικές ημέρες περιπολούσε εκείνη την ώρα του σχολάσματος και λύθηκε το πρόβλημα. Όταν σταμάτησαν οι περιπολίες η παρέα επανήλθε δριμύτερη. Τα ίδια και φέτος. Ο κόμπος όμως έχει φτάσει στο χτένι και η ανοχή μας έχει τελειώσει. Την νίκησε ο καθημερινός τρόμος και η αγωνία ώσπου να γυρίσουν τα παιδιά στο σπίτι. Τι θα πρέπει να κάνουμε; Να παραιτηθούμε από τις δουλειές μας για να συνοδεύουμε τα παιδιά μας μέχρι τα 17 τους χρόνια σε σχολεία και φροντιστήρια; Θα μου πείτε, και τι θα γίνει; Θα πρέπει το κράτος να διαθέτει από έναν αστυνομικό σε κάθε σχολείο; Ίσως ναι θα σας απαντούσα. Και εάν δεν αυτό δεν είναι στις δυνατότητες της πολιτείας, τότε η πολιτεία ας μας απαλλάξει από τους φόρους που μας αναλογούν ώστε να διαθέτουμε τα χρήματα αυτά σε ιδιωτικές εταιρίες φύλαξης. Ίσως να φαίνεται τραγελαφικό μαθητές να κυκλοφορούν με συνοδό (ιδιωτικό) αστυνομικό, όπως κυκλοφορούν να πολιτικά πρόσωπα αλλά η ανικανότητα (;) των αρμοδίων να λύσουν το γνωστό της πάση πλέον πρόβλημα, θα μας οδηγήσει ακόμη και στη λήψη παράδοξων μέτρων. Άλλωστε για όλους εμάς, η ζωή και του πιο «ανώνυμου» παιδιού, μετράει ίσα με την ζωή οποιουδήποτε «επώνυμου».
Σημειώνουμε πως οι δύο καταγγελίες που δημοσιεύονται σήμερα είναι μόνο ένα ελάχιστο δείγμα από τα σχεδόν καθημερινά αιτήματα που δεχόμαστε από γονείς προκειμένου να αναδεικνύονται τα περιστατικά που βιώνουν ανήλικα παιδιά μήπως και ληφθούν επιτέλους μέτρα και πάψουν γονείς και παιδιά να ζουν με τον τρόμο…
Δεν πειράζει.η περήφανη πόλη είναι σε κινητικοτητα.με μίνι μπας κ πόδια.ολα θα λυθούν!Μόνα τους.
Αφαίρεση δικαιώματος ψήφου. Μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα.
¨Όταν το κέντρο της πόλης έχει καταληφθεί από τα παραβατικά στοιχεία οποιαδήποτε σκέψη για ανάπτυξη είναι ανέκδοτο. Απορώ με τους επιχειρηματίες της περιοχής και την σιωπή τους. Το παζάρι φταίει στον πρόεδρο του εμπορικού συλλόγου, αυτά δεν τα βλέπει.
Κατά τα άλλα, η νέα δημοτική αρχή, αντί να συνεννοηθεί με την αστυνομία να καθαρίσει το κέντρο από τους παραβατικούς, μας προτρέπει να πάμε στα…. μονοπάτια της Λαμίας