Τραγωδία των Τεμπών. Ένας χρόνος μετά…
“Δεν φεύγει ο θυμός” δηλώνουν σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής μας που βγήκαν στο κέντρο της Λαμίας συμμετέχοντας στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας με αίτημα “Αυτό το έγκλημα να μην συγκαλυφθεί”.
Κάτω από τον μουντό ουρανό της πόλης, μαθητές, φοιτητές, εργατικά σωματεία, γονείς και παιδιά, ηλικιωμένοι, ακόμα και αγρότες με τρακτέρ και αγροτικά ΄φώναξαν το σύνθημα.
«Τα κέρδη τους, οι ζωές μας. Το έγκλημα αυτό, δεν θα ξεχαστεί»...
Δείτε επίσης
Οι πρώτες εικόνες από την συγκέντρωση διαμαρτυρίας
Αφήστε μια απάντηση
Σημείωση: Τα σχόλια που εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα αποτελούν προσωπικές απόψεις των χρηστών που τα δημοσίευσαν και δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις ή απόψεις του Lamianow.gr.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σχόλια που έχουν διατυπωθεί δημόσια σε κοινωνικά δίκτυα ενδέχεται να εμφανίζονται κάτω από τα άρθρα, όταν έχουν δημοσιευθεί κάτω από σχετικές αναρτήσεις του ίδιου άρθρου. Το Lamianow.gr δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών των σχολίων.
Αν κάποιο σχόλιο θεωρείτε ότι παραβιάζει δικαιώματα, είναι προσβλητικό ή έχει αποσυρθεί από την αρχική του πηγή, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο [email protected] για την άμεση αφαίρεσή του.
Πολύς θυμός βρε παιδί μου και αντίδραση και 45% ΝΔ στη Φθιώτιδα. Τσουτσουριασα.
Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που η Ελλάδα ζει μία τραγωδία με το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Νεκροί, αγνοούμενοι, τραυματίες, οι άνθρωποι που σώθηκαν, οι γονείς, οι οικογένειές τους και οι μανάδες που ουρλιάζουν. Αυτή είναι η θλιβερή εικόνα της Ελλάδας που χαράχθηκε για πάντα το μυαλό μου. Το ταξίδι με το τρένο για αρκετούς ανθρώπους, ανάμεσά τους φοιτητές μέσα σε μια στιγμή άλλαξε προορισμό και τους οδήγησε στο θάνατο. Δεν το επέλεξαν οι ίδιοι. Δυστυχώς η κάθε ζωή που χάθηκε δε γυρίζει πίσω. ΣΥΜΠΛΗΡΏΘΗΚΕ ένας χρόνος και εξακολουθώ να μην μπορώ να βρω λόγια παρηγοριάς για τους οικείους τους. Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς. Είμαι άνθρωπος. είμαι μάνα και αυτό κάνει την τραγωδία στα Τέμπη δυσκολότερη. Τα δάκρυά μου στέρεψαν, η ψυχή μου πονάει, ΔΕ θα ξεχάσω ποτέ.
Για το Μάτι σας πέρασε ο θυμός; Ή εκεί δεν ήταν έγκλημα; Ή εκεί δεν απανθρακωθηκαν παιδιά;