Τέλος η αγωνία για τους κατοίκους της γειτονιάς του παππού που ζει ολομόναχος στο σπίτι του, στην οδό Υψηλάντη.
Τα κακά σενάρια που δημιούργησε η ανησυχία τους, αφού δεν τον είχαν δει για δύο ημέρες, δεν επαληθεύτηκαν και η περιπέτεια της αναζήτησης είχε τελικά αίσιο τέλος αφού ο υπερήλικος Λαμιώτης επέστρεψε στο σπίτι του.
Να θυμίσουμε ότι το πρωί οι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία προκειμένου να ανοίξει την κατοικία του παππού και να ελέγξει μήπως του συνέβη κάτι κακό. Όμως ο ηλικιωμένος ήταν άφαντος παρά τις έρευνες που έγιναν στο διώροφο σπίτι και στην αυλή του.
Η κινητοποίηση πάντως, που είχε τελικά happy end, απέδειξε πως η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη δεν έχει χαθεί στις γειτονιές της πόλης. Πως οι άνθρωποι, παρά τα προβλήματα τους, συνεχίζουν να νοιάζονται για τον διπλανό τους.
Να σημειωθεί πως ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, κοντεύει τα 90 χρόνια, ζει ολομόναχος μετά το θάνατο του δίδυμου αδερφού του και δεν έχει κανένα συγγενικό πρόσωπο σε αυτό τον κόσμο. Έχει όμως καλούς γείτονες!
Όλα σωστά αυτά που λέμε, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που στα νιάτα τους η μόνη ασχολία τους είναι να περνούν ανάλαφρα και ωραία αποφεύγοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογενειάρχες. Πρέπει να λαμβάνουμε κι αυτό υπ’ όψη και όχι μόνο να οικτιρουμε…
Πρώτα θα δεις το γείτονα και μετά τον ήλιο. Μπράβο στους γείτονες του παππού. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι γύρω μας.
ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ,ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΤΟΥΣ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ. ΔΕΝ ΣΕ ΡΩΤΑΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ,ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΕΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΝΕΙΣ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ.